027 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 93 آيتون ۽ 7 رڪوع آھن
لفظ بلفظ سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: انجنيئر عبدالمالڪ ميمڻ
27:1
طٰسۗ ۣ
طٰسٓ،
تِلْكَ
هي
اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ
قرآن جون آيتون آهن
وَ
۽
كِتَابٍ مُّبِيْنٍ Ǻ ۙ
پڌري ڪتاب جون.
27:2
هُدًى
هدايت
وَّ
۽
بُشْرٰي
خوشخبري آهي
لِلْمُؤْمِنِيْنَ Ą ۙ
مؤمنن جي لاءِ.
27:3
الَّذِيْنَ
اهي جيڪي
يُقِيْمُوْنَ
قائم رکن ٿا
الصَّلٰوةَ
نماز
وَ
۽
يُؤْتُوْنَ
ادا ڪن ٿا
الزَّكٰوةَ
زڪوات
وَ
۽
هُمْ
اهي
بِالْاٰخِرَةِ
آخرت سان
هُمْ
اهي
يُوْقِنُوْنَ Ǽ
يقين رکن ٿا.
27:4
اِنَّ
بيشڪ
الَّذِيْنَ
اهي جيڪي
لَا
نٿا
يُؤْمِنُوْنَ
ايمان آڻين
بِالْاٰخِرَةِ
آخرت سان
زَيَّنَّا
اسان سينگاري ڇڏيا
لَهُمْ
انهن جي لاءِ
اَعْمَالَهُمْ
سندن عملَ
فَهُمْ
پوءِ اهي
يَعْمَهُوْنَ Ć ۭ
حيران ڦرن ٿا.
27:5
اُولٰۗىِٕكَ
اِهي
الَّذِيْنَ
اُھي آهن
لَهُمْ
جن لاءِ
سُوْۗءُ الْعَذَابِ
بڇڙو عذاب آهي
وَ
۽
هُمْ
اهي
فِي الْاٰخِرَةِ
آخرت ۾
هُمُ
اهي ئي
الْاَخْسَرُوْنَ Ĉ
نقصان وارا آهن.
27:6
وَ
۽
اِنَّكَ
بيشڪ تون (اي محمدؐ !)
لَتُلَقَّى
ابتو حاصل ڪرايو وڃي ٿو توکي
الْقُرْاٰنَ
(هي) قرآن
مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ Č
حڪيم، عليم جي طرفان.
27:7
اِذْ
جڏهن
قَالَ
چيو
مُوْسٰي
موسيٰ
لِاَهْلِهٖٓ
پنهنجي زال کي
اِنِّىْٓ
بيشڪ مون
اٰنَسْتُ
ڏٺي آهي
نَارًا ۭ
باھ،
سَاٰتِيْكُمْ
جلد ئي مان تو وٽ آڻيندس
مِّنْهَا
ان مان
بِخَــبَرٍ
ڪائي خبر
اَوْ
يا
اٰتِيْكُمْ
مان تو وٽ آڻيندس
بِشِهَابٍ
ڪا اُماڙي
قَبَسٍ
پڄريل
لَّعَلَّكُمْ
ته جيئن
تَصْطَلُوْنَ Ċ
تون سيڪ وٺين.
27:8
فَلَمَّا
پوءِ جڏهن
جَاۗءَهَا
(موسيٰ) ان وٽ آيو
نُوْدِيَ
ته سڏيو ويو
اَنْۢ
ته
بُوْرِكَ
مبارڪ آهي
مَنْ
اهو جيڪو
فِي النَّارِ
هن باھ (نور) ۾ آهي
وَ
۽
مَنْ
اهو جيڪو
حَوْلَهَا ۭ
هن جي چوڦير آهي
وَ
۽
سُبْحٰنَ
پاڪ آهي
اللّٰهِ
الله
رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ Ď
جهانن جو پالڻهار.
27:9
يٰمُوْسٰٓي
اي موسيٰ!
اِنَّهٗٓ اَنَا
بيشڪ مان ئي آهيان
اللّٰهُ
الله
الْعَزِيْزُ
ڏاڍو غالب
الْحَكِيْمُ Ḍ ۙ
وڏو داناءُ.
27:10
وَ
۽
اَلْقِ
تون اڇلاءِ
عَصَاكَ ۭ
پنهنجي لٺ
فَلَمَّا
پوءِ جڏهن
رَاٰهَا
هن (موسيٰ) اها ڏٺي
تَهْتَزُّ
(ته) اها رڙهي پئي
كَاَنَّهَا
ڄڻ ته اها
جَاۗنٌّ
نانگ آهي
وَّلّٰى
(ته) هو موٽيو
مُدْبِرًا
پٺي ڏئي
وَّ
۽
لَمْ
نه
يُعَقِّبْ ۭ
هن پوئتي ڏٺو،
يٰمُوْسٰي
(الله فرمايو) اي موسيٰ!
لَا
نه
تَخَفْ ۣ
ڊڄ تون،
اِنِّىْ
بيشڪ مان
لَا
نٿا
يَخَافُ
ڊڄن
لَدَيَّ
مون وٽ
الْمُرْسَلُوْنَ 10ڰ
رسول.
27:11
اِلَّا
پر
مَنْ
جنهن
ظَلَمَ
ظلم ڪيو
ثُمَّ
وري
بَدَّلَ
هن موٽي ڪئي
حُسْـنًۢا
چڱائي
بَعْدَ
پوءِ
سُوْۗءٍ
برائيءَ جي
فَاِنِّىْ
ته بيشڪ مان
غَفُوْرٌ
وڏو بخشڻهار
رَّحِيْمٌ 11
ڏاڍو ٻاجھارو آهيان.
27:12
وَ
۽
اَدْخِلْ
تون وِجھ
يَدَكَ
پنهنجو هٿ
فِيْ جَيْبِكَ
پنهنجي گريبان ۾
تَخْرُجْ
اهو نڪرندو
بَيْضَاۗءَ
اڇو (جَرڪندڙ)
مِنْ غَيْرِ سُوْۗءٍ ۣ
بنا ڪنهن عيب جي،
فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ
(هي انهن) نون نشانين (معجزن) مان آهن
اِلٰى فِرْعَوْنَ
(جن سان توکي موڪليو ويو آهي) فرعون ڏانهن
وَ
۽
قَوْمِهٖ ۭ
ان جي قوم ڏانهن.
اِنَّهُمْ
بيشڪ اُهي
كَانُوْا
آهن
قَوْمًا
قوم
فٰسِقِيْنَ 12
نافرمان.
27:13
فَلَمَّا
پوءِ جڏهن
جَاۗءَتْهُمْ
انهن وٽ آيا
اٰيٰتُنَا
اسان جا معجزا
مُبْصِرَةً
کليل پڌرا
قَالُوْا
(ته) چوڻ لڳا
ھٰذَا
هي ته
سِحْرٌ
جادو آهي
مُّبِيْنٌ 13ۚ
چِٽو.
27:14
وَ
۽
جَحَدُوْا
هنن انڪار ڪيو
بِهَا
انهن جو
وَ
جڏهن ته
اسْتَيْقَنَتْهَآ
انهن جي پڪ ڪئي هئي
اَنْفُسُهُمْ
سندن دلين
ظُلْمًا
ظلم
وَّ
۽
عُلُوًّا ۭ
تڪبر سان،
فَانْظُرْ
پوءِ ڏس
كَيْفَ كَانَ
ڪهڙي ٿي
عَاقِبَةُ
پڇاڙي
الْمُفْسِدِيْنَ 14 ۧ
فسادين جي؟
27:15
وَ
۽
لَقَدْ
البت تحقيق
اٰتَيْنَا
اسان ڏنو هو
دَاوٗدَ
دائود
وَ
۽
سُلَيْمٰنَ
سليمان کي
عِلْمًا ۚ
(هڪ خاص) علم
وَ
۽
قَالَا
هنن ٻنهي چيو
الْحَمْدُ
سڀ ساراهه
لِلّٰهِ
الله جي لاءِ ئي آهي
الَّذِيْ
جنهن
فَضَّلَنَا
اسان کي فضيلت ڏني
عَلٰي كَثِيْرٍ
گھڻن تي
مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ 15
پنهنجي مؤمن ٻانهن مان.
27:16
وَ
۽
وَرِثَ
وارث ٿيو
سُلَيْمٰنُ
سليمان
دَاوٗدَ
دائود جو
وَ
۽
قَالَ
چيائين
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ
اي انسانؤ!
عُلِّمْنَا
اسان کي سيکاري وئي آهي
مَنْطِقَ
ٻولي
الطَّيْرِ
پکين جي
وَ
۽
اُوْتِيْنَا
اسان کي ڏني وئي آهي
مِنْ كُلِّ شَيْءٍ ۭ
(گھرج واري) هر شيءِ به،
اِنَّ
بيشڪ
ھٰذَا
هي
لَهُوَ
البت اهو
الْفَضْلُ
(الله جو) فضل آهي
الْمُبِيْنُ 16
پڌرو.
27:17
وَ
۽
حُشِرَ
گڏ ڪيا ويا
لِسُلَيْمٰنَ
سليمان لاءِ
جُنُوْدُهٗ
سندس لشڪر
مِنَ الْجِنِّ
جنن مان
وَ
۽
الْاِنْسِ
انسانن
وَ
۽
الطَّيْرِ
پکين مان
فَهُمْ
پوءِ اهي
يُوْزَعُوْنَ 17
(صف بنديءَ لاءِ) ڌار ڌار ورهايا ويندا هئا.
27:18
حَتّىٰٓ
تان جو
اِذَآ
جڏهن
اَتَوْا
اُهي آيا
عَلٰي وَادِ النَّمْلِ ۙ
ڪِولين جي واديءَ تي
قَالَتْ
(ته) چيو
نَمْــلَةٌ
هڪ ڪِوِل
يّـٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ
اي ڪيولؤ!
ادْخُلُوْا
توهان گھري وڃو
مَسٰكِنَكُمْ ۚ
پنهنجي ٻِرن ۾،
لَا
نه
يَحْطِمَنَّكُمْ
توهان کي چيٿاڙي ڇڏين
سُلَيْمٰنُ
سليمان
وَ
۽
جُنُوْدُهٗ ۙ
سندس لشڪر
وَ
جڏهن ته
هُمْ
اهي
لَا
نه
يَشْعُرُوْنَ 18
ڄاڻ رکندا هجن.
27:19
فَتَبَسَّمَ
پوءِ هو مُشڪيو
ضَاحِكًا
کلندي
مِّنْ قَوْلِهَا
ان (ڪول) جي ڳالھ تي
وَ
۽
قَالَ
چيائين
رَبِّ
اي منهنجا ربّ!
اَوْزِعْنِيْٓ
تون مون کي توفيق ڏي
اَنْ
ته
اَشْكُرَ
مان شڪر ڪريان
نِعْمَتَكَ
تنهنجي (هن) نعمت جو
الَّتِيْٓ
اها جيڪا
اَنْعَمْتَ
تو انعام ڪئي
عَلَيَّ
مون تي
وَ
۽
عَلٰي وَالِدَيَّ
منهنجي والدين تي
وَ
۽
اَنْ
هي ته
اَعْمَلَ
مان ڪم ڪريان
صَالِحًا
صالح
تَرْضٰىهُ
ته تون ان تي راضي ٿئين
وَ
۽
اَدْخِلْنِيْ
مون کي داخل ڪر
بِرَحْمَتِكَ
پنهنجي رحمت سان
فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ 19
پنهنجي نيڪ ٻانهن ۾.
27:20
وَ
۽
تَفَقَّدَ
هن پڇيو
الطَّيْرَ
پکين جو
فَقَالَ
ته چيائين
مَا
ڇا ٿيو آ
لِيَ
مون کي
لَآ اَرَى
جو مان نٿو ڏسان
الْهُدْهُدَ ڮ
هُد هُد کي،
اَمْ
يا
كَانَ
آهي هو
مِنَ الْغَاۗىِٕـبِيْنَ 20
گم ٿيندڙن مان؟