002 surah
ھي سورة مَدَنِیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 286 آيتون ۽ 40 رڪوع آھن
لفظ بلفظ سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: انجنيئر عبدالمالڪ ميمڻ
2:1
الۗمّۗ Ǻ
الۗمّۗ
2:2
ذٰلِكَ
هي
الْكِتٰبُ
ڪتاب آهي
لَا
ناهي
رَيْبَ ٻ
ڪوئي شڪ
فِيْهِ ڔ
هن ۾
ھُدًى
هدايت آهي
لِّلْمُتَّقِيْنَ Ą
(الله کان) ڊڄڻ وارن لاءِ .
2:3
الَّذِيْنَ
اهي جيڪي
يُؤْمِنُوْنَ
ايمان آڻين ٿا
بِالْغَيْبِ
ڳجهه تي
وَ
۽
يُـقِيْمُوْنَ
اهي قائم ڪن ٿا
الصَّلٰوةَ
نماز
وَ
۽
مِمَّا
جيڪي ڪجهه انهيءَ مان
رَزَقْنٰھُمْ
اسان کين ڏنو
يُنْفِقُوْنَ Ǽ ۙ
اهو (الله جي راه ۾) خرچ ڪن ٿا.
2:4
وَ
۽
الَّذِيْنَ
اهي جيڪي
يُؤْمِنُوْنَ
ايمان آڻين ٿا
بِـمَآ
ان تي جيڪو
اُنْزِلَ
نازل ڪيو ويو
اِلَيْكَ
(اي محمد ؐ ) تو ڏانهن
وَ
۽
مَآ
جيڪو
اُنْزِلَ
نازل ڪيو ويو
مِنْ قَبْلِكَ ۚ
تو کان اڳ
وَ
۽
بِالْاٰخِرَةِ
آخرت تي پڻ
ھُمْ
اهي
يُوْقِنُوْنَ Ć ۭ
يقين رکن ٿا.
2:5
اُولٰۗىِٕكَ
اهي ماڻهو
عَلٰي ھُدًى
هدايت تي آهن
مِّنْ رَّبِّهِمْ
پنهنجي رب جي طرفان
وَ
۽
اُولٰۗىِٕكَ ھُمُ
اهي ئي
الْمُفْلِحُوْنَ Ĉ
ڇوٽڪاري وارا آهن.
2:6
اِنَّ
بيشڪ
الَّذِيْنَ
اهي جن
كَفَرُوْا
ڪفر ڪيو
سَوَاۗءٌ
برابر آهي
عَلَيْهِمْ
تن تي
ءَ
ڀلي
اَنْذَرْتَھُمْ
تون ڊيڄارين انهن کي
اَمْ
يا
لَمْ
نه
تُنْذِرْھُمْ
ڊيڄارين انهن کي
لَا
نه
يُؤْمِنُوْنَ Č
آڻيندا اُهي ايمان
2:7
خَتَـمَ
مهر هڻي ڇڏي آهي
اللّٰهُ
الله
عَلٰي
مٿان
قُلُوْبِــهِمْ
انهن جي دلين جي
وَ
۽
عَلٰي
مٿان
سَـمْعِهِمْ
انهن جي ڪنن جي
وَعَلٰٓي
۽ مٿان
اَبْصَارِهِمْ
انهن جي اکين جي
غِشَاوَةٌ
پردو آهي
وَّ
۽
لَھُمْ
انهن لاءِ
عَذَابٌ
عذاب آهي
عَظِيْمٌ Ċۧ
تمام وڏو.
2:8
وَ
۽
مِنَ النَّاسِ
ڪي ماڻهو (اهي آهن)
مَنْ
جيڪي
يَّقُوْلُ
چون ٿا
اٰمَنَّا
اسان ايمان آندو
بِاللّٰهِ
الله تي
وَ
۽
بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ
آخرت جي ڏينهن تي
وَ
حالانڪه
مَا
ناهن
ھُمْ
اهي
بِـمُؤْمِنِيْنَ Ď ۘ
ايمان آڻڻ وارا .
2:9
يُـخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ
اهي الله کي دوکو ڏين ٿا
وَ
۽
الَّذِيْنَ
انهن کي جن
اٰمَنُوْا ۚ
ايمان آندو
وَ
۽
مَا
نٿا
يَخْدَعُوْنَ
اهي دوکو ڏين
اِلَّآ
پر
اَنْفُسَھُمْ
پنهنجو پاڻ کي
وَ
۽
مَا
نٿا
يَشْعُرُوْنَ Ḍ ۭ
اهي سمجھ رکن.
2:10
فِىْ قُلُوْبِـهِمْ
انهن جي دلين ۾
مَّرَضٌ ۙ
بيماري آهي
فَزَادَھُمُ اللّٰهُ
پوءِ الله کين وڌا ئي ڇڏيو
مَرَضًا ۚ
بيماريءَ ۾
وَ
۽
لَھُمْ
انهن لاءِ
عَذَابٌ
عذاب آهي
اَلِيْمٌۢ ڏ
درد ناڪ
بِمَا
سببان ان جي
كَانُوْا
(جو) هئا اهي
يَكْذِبُوْنَ 1
ڪوڙ ڳالهائيندا.
2:11
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
قِيْلَ
چيو وڃي ٿو
لَھُمْ
انهن کي
لَا
نه
تُفْسِدُوْا
توهان فساد ڪريو
فِى الْاَ رْضِ
زمين ۾
قَالُوْٓ
(ته )چون ٿا
اِنَّـمَا نَـحْنُ
اسان ته فقط
مُصْلِحُوْنَ 11
سڌارو ڪرڻ وارا آهيون.
2:12
اَلَآ
خبردار
اِنَّھُمْ ھُمُ
بيشڪ اهي ئي آهن
الْمُفْسِدُوْنَ
فساد ڪندڙ
وَلٰكِنْ
۽ پر
لَّا
نٿا
يَشْعُرُوْنَ 12
اهي سمجھ رکن.
2:13
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
قِيْلَ
چيو وڃي ٿو
لَھُمْ
انهن کي
اٰمِنُوْا
توهان ايمان آڻيو
كَمَآ
جيئن
اٰمَنَ
ايمان آندو آهي
النَّاسُ
(ٻين) ماڻهن
قَالُوْٓا
(ته) اهي چون ٿا
اَنُؤْمِنُ
ڇا اسان ايمان آڻيون
كَمَآ
جيئن
اٰمَنَ
ايمان آندو آهي
السُّفَهَاۗءُ
بيوقوفن؟
اَلَآ
خبردار
اِنَّھُمْ ھُمُ
بيشڪ اهي ئي آهن
السُّفَهَاۗءُ
بيوقوف
وَلٰكِنْ
پر
لَّا
نٿا
يَعْلَمُوْنَ 13
اهي ڄاڻن.
2:14
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
لَقُو
اهي ملن ٿا
الَّذِيْنَ
انهن سان جن
اٰمَنُوْا
ايمان آندو
قَالُوْٓا
(ته) چون ٿا
اٰمَنَّا ښ
اسان (به) ايمان آندو آهي
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
خَلَوْا
اڪيلا ٿين ٿا
اِلٰى
طرف
شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ
پنهنجي سردارن جي
قَالُوْٓا
(ته) چون ٿا
اِنَّا
بيشڪ اسان
مَعَكُمْ ۙ
توهان سان آهيون
اِنَّمَا نَحْنُ
اسان ته فقط
مُسْتَهْزِءُوْنَ 14
ٺٺول ڪندڙ آهيون.
2:15
اَللّٰهُ
الله
يَسْتَهْزِئُ
ٺٺول ڪري ٿو
بِهِمْ
انهن سان
وَ
۽
يَمُدُّھُمْ
کين ڍَرَ ڏئي ٿو
فِىْ طُغْيَانِهِمْ
سندن سرڪشيءَ ۾
يَعْمَھُوْنَ 15
اهي ڀٽڪندا وتن ٿا.
2:16
اُولٰۗىِٕكَ
اِهي
الَّذِيْنَ
اُهي آهن جن
اشْتَرَوُا
خريد ڪئي
الضَّلٰلَــةَ
گمراهي
بِالْهُدٰى ۠
هدايت جي بدلي
فَمَا
تنهنڪري نه
رَبِحَتْ
فائديمند ٿي
تِّجَارَتُھُمْ
سندن تجارت
وَ
۽
مَا
نه
كَانُوْا
ٿيا اُهي
مُهْتَدِيْنَ 16
هدايت پائڻ وارا.
2:17
مَثَلُھُمْ
انهن جو مثال
كَـمَثَلِ
ان (ماڻهوءَ) جهڙو آهي
الَّذِى
جنهن
اسْـتَوْقَدَ
ٻاري
نَارًا ۚ
باهه
فَلَمَّآ
پوءِ جڏهن
اَضَاۗءَتْ
روشن ڪيو ان (باهه)
مَا
(ان کي) جيڪي
حَوْلَهٗ
ان جي آس پاس آهي
ذَھَبَ
(ته) کسي ڇڏي
اللّٰهُ
الله
بِنُوْرِهِمْ
انهن جي ديد
وَتَرَكَھُمْ
۽ کين ڇڏي ڏنو
فِىْ ظُلُمٰتٍ
اونداهين ۾
لَّا
نٿا
يُبْصِرُوْنَ 17
اهي ڏسن.
2:18
ۻ
(اهي) ٻوڙا آهن
بُكْمٌ
گونگا آهن
عُمْىٌ
انڌا آهن
فَھُمْ
تنهنڪري اهي
لَا
نٿا
يَرْجِعُوْنَ 18ۙ
موٽن.
2:19
اَوْ
يا
كَصَيِّبٍ
(ان جو مثال) زوردار مينهن جهڙو آهي
مِّنَ السَّمَاۗءِ
(جيڪو) آسمان مان (وسندو) آهي
فِيْهِ
تنهن ۾
ظُلُمٰتٌ
اوندهه
وَّ
۽
رَعْدٌ
گاج
وَّ
ءِ
بَرْقٌ
وڄ (آهي)
يَجْعَلُوْنَ
هو ٽونبن ٿا
اَصَابِعَهُمْ
پنهنجون آڱريون
فِيْ اٰذَانِهِمْ
پنهنجن ڪنن ۾
مِنَّ الصَّواعِقِ
ڪڙڪن سبب
حَذَرَ الْمَوْتِ ۭ
موت جي ڊپ کان
وَاللّٰهُ
۽ الله
مُحِيْطٌۢ
گهيرو ڪندڙ آهي
بِالْكٰفِرِيْنَ 19
ڪافرن کي
2:20
يَكَادُ
ويجهو آهي (ته)
الْبَرْقُ
وڄ
يَخْطَفُ
چَٽُ ڪري
اَبْصَارَھُمْ ۭ
سندن اکيون.
كُلَّمَآ
جڏهن به
اَضَاۗءَ لَھُمْ
چمڪي ٿي مٿانئن
مَّشَوْا
(ته) اهي هلڻ لڳن ٿا
فِيْهِ ڎ
اُن (جي روشنيءَ) ۾
وَ
۽
اِذَآ
جڏهن
اَظْلَمَ
اوندهه ٿئي ٿي
عَلَيْهِمْ
انهن تي
قَامُوْا ۭ
(ته) اهي بيهي رهن ٿا
وَ
۽
لَوْ
جيڪڏهن
شَاۗءَ
گهري
اللّٰهُ
الله
لَذَھَبَ
ته کسي وٺي
بِسَمْعِهِمْ
سندن ڪن
وَ
۽
اَبْصَارِهِمْ ۭ
سندن اکيون.
اِنَّ
بيشڪ
اللّٰهَ
الله
عَلٰي
مٿان
كُلِّ
هر
شَىْءٍ
شيءِ جي
قَدِيْرٌ 2ۧ
قادر آهي.