019 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 98 آيتون ۽ 6 رڪوع آھن
لفظ بلفظ سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: انجنيئر عبدالمالڪ ميمڻ
19:1
كۗهٰيٰعۗصۗ Ǻ ڗ
كۗهٰيٰعۗصۗ.
19:2
ذِكْرُ
(هي) بيان آهي
رَحْمَتِ رَبِّكَ
تنهنجي ربّ جي رحمت جو
عَبْدَهٗ
پنهنجي ٻانهي
زَكَرِيَّا Ą ڻ
زڪريا تي.
19:3
اِذْ
جڏهن
نَادٰى
هن سڏيو هو
رَبَّهٗ
پنهنجي ربّ کي
نِدَاۗءً
سڏڻ
خَفِيًّا Ǽ
هوريان.
19:4
قَالَ
هن (زڪريا) چيو
رَبِّ
اي منهنجا ربّ!
اِنِّىْ
بيشڪ مان
وَهَنَ
ڪمزور ٿي ويا آهن
الْعَظْمُ
هڏا
مِنِّيْ
منهنجا
وَ
۽
اشْتَعَلَ
چمڪي پيو آهي
الرَّاْسُ
منهنجو مٿو
شَيْبًا
ڪراڙپ کان
وَّ
۽
لَمْ
نه (ڪڏهن)
اَكُنْۢ
ٿيس مان
بِدُعَاۗىِٕكَ
توکي سڏي
رَبِّ
اي منهنجا ربّ!
شَقِيًّا Ć
محروم.
19:5
وَ
۽
اِنِّىْ
بيشڪ مان
خِفْتُ
ڊڄان ٿو
الْمَوَالِيَ
پنهنجي وارثن کان
مِنْ وَّرَاۗءِيْ
پنهنجي پٺيان
وَ
۽
كَانَتِ
آهي
امْرَاَتِيْ
منهنجي زال
عَاقِرًا
سَنڍِ
فَهَبْ
پوءِ تون عطا ڪر
لِيْ
مون کي
مِنْ لَّدُنْكَ
پاڻ وٽان
وَلِيًّا Ĉ ۙ
هڪ وارث.
19:6
يَّرِثُنِيْ
(جو) اهو وارث ٿئي منهنجو
وَ
۽
يَرِثُ
وارث ٿئي
مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ ڰ
آلِ يعقوب جو
وَ
۽
اجْعَلْهُ
تون بڻاءِ ان کي
رَبِّ
اي منهنجا ربّ!
رَضِيًّا Č
پسند ڪيل.
19:7
يٰزَكَرِيَّآ
اي زڪريا!
اِنَّا
بيشڪ اسان
نُبَشِّرُكَ
توکي خوشخبري ڏيون ٿا
بِغُلٰمِۨ
هڪ ڇوڪري جي
اسْمُهٗ
(جو) ان جو نالو آهي
يَحْــيٰى ۙ
يحييٰ
لَمْ
ناهي
نَجْعَلْ
اسان بڻايو
لَّهٗ
ان جو
مِنْ قَبْلُ
هن کان اڳ
سَمِيًّا Ċ
ڪوئي هم نام.
19:8
قَالَ
هن (زڪريا) چيو
رَبِّ
اي منهنجا ربّ!
اَنّٰى
ڪيئن
يَكُوْنُ
ٿيندو
لِيْ
مون لاءِ
غُلٰمٌ
پُٽ؟
وَّ
جڏهن ته
كَانَتِ
آهي
امْرَاَتِيْ
منهنجي زال
عَاقِرًا
سَنڍ
وَّ
۽
قَدْ
تحقيق
بَلَغْتُ
مان پهتو آهيان
مِنَ الْكِبَرِ
ڪراڙپ جي
عِتِيًّا Ď
آخري حد کي.
19:9
قَالَ
هن (ملائڪ) چيو
كَذٰلِكَ ۚ
(ڳالھ) ائين ئي آهي
قَالَ
(پر) چيو
رَبُّكَ
تنهنجي ربّ (ته)
هُوَ
اهو
عَلَيَّ
مون تي
هَيِّنٌ
آسان آهي
وَّ
۽
قَدْ
تحقيق
خَلَقْتُكَ
مون ئي توکي پيدا ڪيو
مِنْ قَبْلُ
هن کان اڳ
وَ
جڏهن
لَمْ
نه
تَكُ
هئين تون
شَـيْـــــًٔـا Ḍ
ڪجھ به.
19:10
قَالَ
هن (زڪريا) چيو
رَبِّ
اي منهنجا ربّ!
اجْعَلْ
بڻاءِ
لِّيْٓ
منهنجي لاءِ
اٰيَةً ۭ
ڪائي نشاني.
قَالَ
هن (الله) چيو
اٰيَتُكَ
تو لاءِ نشاني آهي
اَلَّا
هيءُ ته نه
تُكَلِّمَ
ڳالهائي سگھندين تون
النَّاسَ
ماڻهن سان
ثَلٰثَ
ٽي
لَيَالٍ
راتيون
سَوِيًّا ١0
تندرستيءَ هوندي به.
19:11
فَخَرَجَ
پوءِ هُو نڪتو
عَلٰي قَوْمِهٖ
پنهنجي قوم تي
مِنَ الْمِحْرَابِ
حجري مان
فَاَوْحٰٓى
ته هن اشارو ڪيو
اِلَيْهِمْ
انهن ڏانهن
اَنْ
هي ته
سَبِّحُوْا
توهان (الله جي) ساراھ بيان ڪريو
بُكْرَةً
صبح
وَّ
۽
عَشِـيًّا 11
شام.
19:12
يٰــيَحْـيٰى
(الله فرمايو) اي يحييٰ!
خُذِ
تون وٺ
الْكِتٰبَ
ڪتاب کي
بِقُوَّةٍط
پختو،
وَ
۽
اٰتَيْنٰهُ
اسان کيس ڏنو
الْحُكْمَ
حڪم
صَبِيًّا 12 ۙ
ننڍپڻ ۾ ئي.
19:13
وَّ
۽
حَنَانًا
(اسان ڏني) شفقت
مِّنْ لَّدُنَّا
پاڻ وٽان
وَ
۽
زَكٰوةً ط
پاڪائي
وَ
۽
كَانَ
هيو هو
تَقِيًّا 13 ۙ
ڏاڍو پرهيزگار.
19:14
وَّ
۽
ځ ا
نيڪي ڪندڙ
بِوَالِدَيْهِ
پنهنجي پيءُ ماءُ سان
وَ
۽
لَمْ
نه
يَكُنْ
هيو هو
جَبَّارًا
زوراور
عَصِيًّا ١4
نافرمان.
19:15
وَ
۽
سَلٰمٌ
سلام آهي
عَلَيْهِ
هن تي
يَوْمَ
جنهن ڏينهن
وُلِدَ
هو ڄائو
وَ
۽
يَوْمَ
جنهن ڏينهن
يَمُوْتُ
هُو مرندو
وَ
۽
يَوْمَ
جنهن ڏينهن
يُـبْعَثُ
هو اٿاريو ويندو
حَيًّا 15 ۧ
جيئرو ڪري.
19:16
وَ
۽
اذْكُرْ
بيان ڪر
فِى الْكِتٰبِ
ڪتاب ۾
مَرْيَمَ م
مريم جو،
اِذِ
جڏهن
انْتَبَذَتْ
هوءَ ڇڄي ڌار ٿي
مِنْ اَهْلِهَا
پنهنجي گھر وارن کان
مَكَانًا
اهڙي جاءِ ۾
شَرْقِيًّا 16ۙ
جيڪا اوڀر پاسي هئي.
19:17
فَاتَّخَذَتْ
پوءِ هن (مريم) ٺاهيو
مِنْ دُوْنِهِمْ
انهن (ماڻهن) جي آڏو
حِجَابًا ڨ
هڪ پردو
فَاَرْسَلْنَآ
پوءِ اسان موڪليو
اِلَيْهَا
هن ڏانهن
رُوْحَنَا
پنهنجو روح
فَتَمَثَّلَ
ته اهو ٿي پيو
لَهَا
هن (مريم) لاءِ
بَشَرًا سَوِيًّا 17
هڪ هوبهو ماڻهو.
19:18
قَالَتْ
هن (مريم) چيو
اِنِّىْٓ
بيشڪ مان
اَعُوْذُ
پناھ وٺان ٿي
بِالرَّحْمٰنِ
رحمٰن سان
مِنْكَ
توکان
اِنْ
جيڪڏهن
كُنْتَ
آهين تون
تَقِيًّا 18
پرهيزگار.
19:19
قَالَ
هن چيو
اِنَّمَآ
پڪ
اَنَا
مان
رَسُوْلُ
موڪليل آهيان
رَبِّكِ ڰ
تنهنجي رب جو،
لِاَهَبَ
ته جيئن عطا ڪريان
لَكِ
توکي (الله جي حڪم سان)
غُلٰمًا
هڪ ڇوڪرو
زَكِيًّا 19
پاڪيزه.
19:20
قَالَتْ
هن (مريم) چيو
اَنّٰى
ڪيئن
يَكُوْنُ
ٿيندو
لِيْ
مون کي
غُلٰمٌ
ڇوڪرو
وَّ
حالانڪ
لَمْ
ناهي
يَمْسَسْنِيْ
ڇُهيو مون کي
بَشَرٌ
ڪنهن بشر
وَّ
۽
لَمْ
نه
اَكُ
آهيان (مان)
بَغِيًّا 20
بدڪار.