041 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 54 آيتون ۽ 6 رڪوع آھن
تحت اللفظ ۽ بامحاورہ سولو سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: مولانا عبدالسلام سومرو ايڊووڪيٽ
41:1
حٰمٓۚ
حم.
41:2
تَنْزِيْلٌ
(هن ڪتاب جو) نازل ڪرڻ
مِّنَ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِۚ
ٻاجهاري مهربان طرفان آهي.
41:3
كِتٰبٌ
(هي) اهڙو ڪتاب آهي
فُصِّلَتْ
جو کولي بيان ڪيون ويون آهن
اٰيٰتُهٗ
ان جون آيتون
قُرْاٰنًا
هن حال ۾ قرآن آهي
عَرَبِيًّا
عربي (ٻولي ۾)
لِّقَوْمٍ
انهن ماڻهن لاءِ
يَّعْلَمُوْنَۙ
جيڪي ڄاڻن ٿا.
41:4
بَشِيْرًا
خوشخبري ڏيندڙ
وَّ
۽
نَذِيْرًاۚ
ڊيڄاريندڙ آهي
فَاَعْرَضَ
پوءِ (به) منهن موڙيو
اَكْثَرُهُمْ
انهن جي گهڻن
فَهُمْ
تنهن ڪري اهي
لَا
نه
يَسْمَعُوْنَ
ٿا ٻڌن.
41:5
وَ
۽
قَالُوْا
انهن چيو
قُلُوْبُنَا
اسان جون دليون
فِيْۤ اَكِنَّةٍ
پردن ۾ آهن
مِّمَّا
ان (ڳالهه) کان جو
تَدْعُوْنَاۤ
توهان سڏيو ٿا اسان کي
اِلَيْهِ
جنهن جي طرف
وَ
۽
فِيْۤ اٰذَانِنَا
اسان جي ڪنن ۾
وَقْرٌ
ٻوڙاڻ آهي
وَّ
۽
مِنْۢ بَيْنِنَا
اسان جي درميان
وَ
۽
بَيْنِكَ
تنهنجي درميان
حِجَابٌ
هڪ پردو آهي
فَاعْمَلْ
پوءِ تون (پنهنجو) عمل ڪر
اِنَّنَا
بيشڪ اسان
عٰمِلُوْنَ
(پنهنجو) عمل ڪندڙ آهيون.
41:6
قُلْ
تون چؤ
اِنَّمَاۤ
رڳو
اَنَا
آءٌ
بَشَرٌ
هڪ ماڻهو آهيان
مِّثْلُكُمْ
توهان جهڙو
يُوْحٰۤى
وحي ڪيو وڃي ٿو
اِلَيَّ
مون ڏي
اَنَّمَاۤ
هي ته
اِلٰهُكُمْ
توهان جو معبود
اِلٰهٌ وَّاحِدٌ
هڪ ئي معبود (الله) آهي
فَاسْتَقِيْمُوْۤا
پوءِ توهان سڌا (متوجهه) ٿيو
اِلَيْهِ
ان ڏانهن
وَ
۽
اسْتَغْفِرُوْهُؕ
توهان معافي گهرو ان کان
وَ
۽
وَيْلٌ
ويل آهي
لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ
(الله سان) شريڪ ڪندڙن لاءِ.
41:7
الَّذِيْنَ
اهي ماڻهو جيڪي
لَا
نه
يُؤْتُوْنَ
ٿا ڏين
الزَّكٰوةَ
زڪوات
وَ
۽
هُمْ
اهي
بِالْاٰخِرَةِ
آخرت جو به
هُمْ
اهي ئي
كٰفِرُوْنَ
انڪار ڪندڙ آهن.
41:8
اِنَّ
بيشڪ
الَّذِيْنَ
اهي ماڻهو جن
اٰمَنُوْا
ايمان آندو
وَ
۽
عَمِلُوا
انهن عمل ڪيا
الصّٰلِحٰتِ
چڱا
لَهُمْ
انهن لاءِ
اَجْرٌ
اجر آهي
غَيْرُ
اڻ
مَمْنُوْنٍؒ
کٽ.
41:9
قُلْ
چؤ
اَىِٕنَّكُمْ
ڇا بيشڪ توهان
لَتَكْفُرُوْنَ
البت انڪار ٿا ڪريو
بِالَّذِيْ
ان ذات جو جنهن
خَلَقَ
پيدا ڪيو
الْاَرْضَ
زمين کي
فِيْ يَوْمَيْنِ
ٻن ڏينهن ۾
وَ
۽
تَجْعَلُوْنَ
توهان بڻايو ٿا
لَهٗۤ
ان (الله) لاءِ
اَنْدَادًاؕ
(ٻين کي) شريڪ؟
ذٰلِكَ
اهو
رَبُّ
رب آهي
الْعٰلَمِيْنَۚ
جهانن جو.
41:10
وَ
۽
جَعَلَ
ان بڻايا
فِيْهَا
ان ۾
رَوَاسِيَ
مضبوط جبل
مِنْ فَوْقِهَا
ان جي مٿان
وَ
۽
بٰرَكَ
ان برڪت رکي
فِيْهَا
ان ۾
وَ
۽
قَدَّرَ
ان اندازو مقرر ڪيو
فِيْهَاۤ
ان ۾
اَقْوَاتَهَا
ان (جي رهاڪن) جي غذائن جو
فِيْۤ اَرْبَعَةِ اَيَّامٍؕ
(اهي سڀ ڪم ڪيائين) چئن ڏينهن ۾
سَوَآءً
برابر
لِّلسَّآىِٕلِيْنَ
(ٿيو جواب) پڇندڙن لاءِ.
41:11
ثُمَّ
پوءِ
اسْتَوٰۤى
اهو متوجهه ٿيو
اِلَى السَّمَآءِ
آسمان ڏانهن
وَ
جڏهن ته
هِيَ
اهو (ان وقت)
دُخَانٌ
دونهون هو
فَقَالَ
پوءِ ان حڪم ڪيو
لَهَا
ان کي
وَ
۽
لِلْاَرْضِ
زمين کي
ائْتِيَا
ته توهان ٻئي اچو
طَوْعًا
خوشي سان
اَوْ
خواهه
كَرْهًاؕ
مجبوريءَ سان
قَالَتَاۤ
ته انهن ٻنهن چيو
اَتَيْنَا
اسان آياسون
طَآىِٕعِيْنَ
خوشيءَ سان.
41:12
فَقَضٰىهُنَّ
پوءِ ان بڻايو انهن کي
سَبْعَ
ست
سَمٰوٰتٍ
آسمان
فِيْ يَوْمَيْنِ
ٻن ڏينهن ۾
وَ
۽
اَوْحٰى
ان وحي ڪري ڇڏي
فِيْ كُلِّ سَمَآءٍ
هر آسمان ۾
اَمْرَهَاؕ
سندس ڪم جي
وَ
۽
زَيَّنَّا
اسان سينگاريو
السَّمَآءَ الدُّنْيَا
دنيا جي آسمان کي
بِمَصَابِيْحَۖۗ
ڏيئن (تارن) سان
وَ
۽
حِفْظًاؕ
(ان جي) حفاظت ڪئي
ذٰلِكَ
اها
تَقْدِيْرُ
تدبير آهي
الْعَزِيْزِ
زبردست
الْعَلِيْمِ
ڄاڻندڙ جي.
41:13
فَاِنْ
پوءِ جيڪڏهن
اَعْرَضُوْا
(ايتري سمجهائڻ سان به) منهن موڙن
فَقُلْ
ته (اي پيغمبر کين) چؤ
اَنْذَرْتُكُمْ
آءٌ ڊيڄاري ڇڏيو توهان کي
صٰعِقَةً
ڪڙڪي (آسماني عذاب) کان
مِّثْلَ
جيئن
صٰعِقَةِ
(هو) ڪڙڪو (يعني عذاب)
عَادٍ وَّ ثَمُوْدَؕ
عاد ۽ ثمود جو.
41:14
اِذْ
جڏهن
جَآءَتْهُمُ
آيا انهن وٽ
الرُّسُلُ
رسول
مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ
انهن جي اڳيان
وَ
۽
مِنْ خَلْفِهِمْ
سندن پويان
اَلَّا
ته نه
تَعْبُدُوْۤا
توهان عبادت ڪريو
اِلَّا
مگر
اللّٰهَؕ
الله ئي جي
قَالُوْا
(ته) انهن چيو
لَوْ
جيڪڏهن
شَآءَ
گهري
رَبُّنَا
اسان جو رب
لَاَنْزَلَ
ته ضرور نازل ڪري ها
مَلٰٓىِٕكَةً
ملائڪ
فَاِنَّا
پوءِ بيشڪ اسان
بِمَاۤ
ان شيءِ سان جو
اُرْسِلْتُمْ
توهان کي موڪليو ويو آهي
بِهٖ
جنهن سان
كٰفِرُوْنَ
انڪار ڪندڙ آهيون.
41:15
فَاَمَّا
باقي
عَادٌ
(قومِ) عاد
فَاسْتَكْبَرُوْا۠
ته وڏائي ڪئي
فِي الْاَرْضِ
زمين ۾
بِغَيْرِ الْحَقِّ
ناحق
وَ
۽
قَالُوْا
انهن چيو
مَنْ
ڪير آهي
اَشَدُّ
ڏاڍو
مِنَّا
اسان کان
قُوَّةًؕ
طاقت ۾؟
اَوَ لَمْ
ڇا نه
يَرَوْا
انهن ڏٺو
اَنَّ
ته بيشڪ
اللّٰهَ
الله
الَّذِيْ
جنهن
خَلَقَهُمْ
پيدا ڪيو انهن کي
هُوَ
اهو
اَشَدُّ
گهڻو ڏاڍو آهي
مِنْهُمْ
انهن کان
قُوَّةًؕ
طاقت ۾؟
وَ
۽
كَانُوْا
اهي هئا
بِاٰيٰتِنَا
اسان جي آيتن جو
يَجْحَدُوْنَ
انڪار ڪندا.
41:16
فَاَرْسَلْنَا
پوءِ اسان موڪلي
عَلَيْهِمْ
انهن تي
رِيْحًا
هڪ هوا
صَرْصَرًا
سخت
فِيْۤ اَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ
بدبخت (ثابت ٿيل) ڏينهن ۾
لِّنُذِيْقَهُمْ
جيئن اسان چکايون انهن کي
عَذَابَ الْخِزْيِ
خواريءَ جو عذاب
فِي الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاؕ
دنيا جي زندگي ۾
وَ
۽
لَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ
پڪ سان آخرت جو عذاب
اَخْزٰى
گهڻو خوار ڪندڙ آهي
وَ
۽
هُمْ
انهن جي
لَا
نه
يُنْصَرُوْنَ
مدد ڪئي ويندي.
41:17
وَ
۽
اَمَّا
پر
ثَمُوْدُ
(قومِ) ثمود
فَهَدَيْنٰهُمْ
پوءِ اسان رهنمائي ڪئي انهن جي
فَاسْتَحَبُّوا
ته انهن پسند ڪيو
الْعَمٰى
انڌائپ کي
عَلَى الْهُدٰى
هدايت تي
فَاَخَذَتْهُمْ
پوءِ ورتو انهن کي
صٰعِقَةُ
ڪڙڪي
الْعَذَابِ الْهُوْنِ
خواريءَ واري عذاب
بِمَا
هن ڪري جيڪو
كَانُوْا
هئا اهي
يَكْسِبُوْنَۚ
ڪمائيندا.
41:18
وَ
۽
نَجَّيْنَا
اسان بچايو
الَّذِيْنَ
انهن ماڻهن کي جن
اٰمَنُوْا
ايمان آندو
وَ
۽
كَانُوْا
هئا اهي
يَتَّقُوْنَؒ
پرهيزگاري ڪندا.
41:19
وَ
۽
يَوْمَ
جنهن ڏينهن
يُحْشَرُ
گڏ ڪيا ويندا
اَعْدَآءُ اللّٰهِ
الله جا دشمن
اِلَى النَّارِ
باهه ڏانهن
فَهُمْ
ته انهن کي
يُوْزَعُوْنَ
روڪيو ويندو (ته سڀ گڏ ٿين).
41:20
حَتّٰۤى
نيٺ
اِذَا
جڏهن
مَا جَآءُوْهَا
اهي اچي ويندا ان (دوزخ) وٽ
شَهِدَ
(ته) شاهدي ڏيندا
عَلَيْهِمْ
انهن تي
سَمْعُهُمْ
سندن ڪن
وَ
۽
اَبْصَارُهُمْ
سندن اکيون
وَ
۽
جُلُوْدُهُمْ
سندن کلون
بِمَا
ان سان جيڪي
كَانُوْا
هئا اهي
يَعْمَلُوْنَ
عمل ڪندا.