037 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 182 آيتون ۽ 5 رڪوع آھن
تحت اللفظ ۽ بامحاورہ سولو سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: مولانا عبدالسلام سومرو ايڊووڪيٽ
37:1
وَ
قسم آهي
الصّٰٓفّٰتِ
صف ٻڌڻ وارن (ملائڪن) جو
صَفًّاۙ
قطار ڪري.
37:2
فَالزّٰجِرٰتِ
پوءِ جهڻڪ ڏئي (شيطان کي)
زَجْرًاۙ
ڌمڪائڻ وارن (ملائڪن) جو.
37:3
فَالتّٰلِيٰتِ ذِكْرًاۙ
پوءِ (قرآن) پڙهڻ واري (جماعت) جو.
37:4
اِنَّ
بيشڪ
اِلٰهَكُمْ
توهان جو معبود
لَوَاحِدٌؕ
پڪ سان هڪڙو (ئي) آهي.
37:5
رَبُّ
(اهو ئي آهي) رب
السَّمٰوٰتِ
آسمانن
وَ
۽
الْاَرْضِ
زمين جو
وَ
۽
مَا
جيڪو ڪجهه
بَيْنَهُمَا
انهن ٻنهن جي وچ ۾ آهي
وَ
۽
رَبُّ
رب
الْمَشَارِقِؕ
اڀرڻ وارن طرفن جو.
37:6
اِنَّا زَيَّنَّا
بيشڪ اسان سينگاريو
السَّمَآءَ الدُّنْيَا
دنيا جي آسمانن کي
بِزِيْنَةِ ا۟لْكَوَاكِبِۙ
تارن جي سونهن سان.
37:7
وَ
۽
حِفْظًا
حفاظت لاءِ
مِّنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ مَّارِدٍۚ
هر سرڪش شيطان کان.
37:8
لَا
(جيئن) نه
يَسَّمَّعُوْنَ
اهي ڪن ڏئي (ڳالهيون) ٻڌن
اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى
ملاءِ اعليٰ ڏانهن
وَ
۽
يُقْذَفُوْنَ
(انهن تي اماڙيون) اڇليون وڃن ٿيون
مِنْ كُلِّ جَانِبٍۗۖ
هر طرف کان.
37:9
دُحُوْرًا
(انهن کي) ڀڄائڻ لاءِ
وَّ
۽
لَهُمْ
انهن لاءِ آهي
عَذَابٌ
عذاب
وَّاصِبٌۙ
هميشه رهڻ وارو.
37:10
اِلَّا
مگر
مَنْ
جيڪو (شيطان)
خَطِفَ
(ڪڏهن ڪا ڳالهه) جهٽي وٺي ٿو
الْخَطْفَةَ
جهٽڻ سان
فَاَتْبَعَهٗ
ته ان جي پٺيان پوي ٿو
شِهَابٌ
تارو (اماڙي)
ثَاقِبٌ
ٻرندڙ.
37:11
فَاسْتَفْتِهِمْ
پوءِ تون پڇ انهن کان
اَ
ڇا
هُمْ
اهي
اَشَدُّ
گهڻا ڏکيا آهن
خَلْقًا
پيدا ڪرڻ ۾
اَمْ
يا
مَّنْ
اهي (ذڪر ڪيل شيون) جن کي
خَلَقْنَاؕ
اسان پيدا ڪيو آهي؟
اِنَّا
بيشڪ اسان
خَلَقْنٰهُمْ
پيداڪيو انهن (انسانن) کي
مِّنْ طِيْنٍ لَّازِبٍ
چيڪي مٽي مان.
37:12
بَلْ
پر
عَجِبْتَ
(اي پيغمبر!) تون (سندن انڪار تي) عجب ڪرين ٿو
وَ
جڏهن ته
يَسْخَرُوْنَ۪
اهي ٺٺوليون ڪن ٿا.
37:13
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
ذُكِّرُوْا
انهن کي نصيحت ڪئي وڃي ٿي
لَا
(ته) نه
يَذْكُرُوْنَ۪
ٿا اهي نصيحت وٺن.
37:14
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
رَاَوْا
اهي ڏسن ٿا
اٰيَةً
ڪا نشاني
يَّسْتَسْخِرُوْنَ۪
ته اهي ٺٺوليون ڪن ٿا.
37:15
وَ
۽
قَالُوْۤا
اهي چون ٿا
اِنْ
ناهي
هٰذَاۤ
هي
اِلَّا
مگر
سِحْرٌ
جادو
مُّبِيْنٌۚۖ
پڌرو.
37:16
ءَ
ڇا
اِذَا
جڏهن
مِتْنَا
اسان مرنداسون
وَ
۽
كُنَّا
اسان ٿي وينداسون
تُرَابًا
مٽي
وَّ
۽
عِظَامًا
هڏا
ءَ
(ته) ڇا
اِنَّا
بيشڪ اسان
لَمَبْعُوْثُوْنَ۠ۙ
البت (ٻيهر) اٿاريا وينداسون؟
37:17
اَوَ
ڇا
اٰبَآؤُنَا
اسان جا ابا ڏاڏا
الْاَوَّلُوْنَؕ
اڳيان (به)؟
37:18
قُلْ
تون چؤ
نَعَمْ
هائو
وَ
۽
اَنْتُمْ
توهان
دَاخِرُوْنَۚ
ذليل خوار هوندؤ.
37:19
فَاِنَّمَا
پوءِ رڳو
هِيَ
اهو (جيئرو ڪري اٿارڻ)
زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ
هڪ سخت هڪل هوندي
فَاِذَا
پوءِ ان مهل
هُمْ
اهي
يَنْظُرُوْنَ
(جيئرا ٿي) ڏسڻ لڳندا.
37:20
وَ
۽
قَالُوْا
اهي چوندا
يٰوَيْلَنَا
هاءِ افسوس اسان لاءِ!
هٰذَا
هي (ته)
يَوْمُ الدِّيْنِ
حساب جو ڏينهن آهي.