036 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 83 آيتون ۽ 5 رڪوع آھن
تحت اللفظ ۽ بامحاورہ سولو سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: مولانا عبدالسلام سومرو ايڊووڪيٽ
36:1
يٰسٓۚ
يــٰس.
36:2
وَ
قسم آهي
الْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِۙ
حڪمت واري قرآن جو.
36:3
اِنَّكَ
بيشڪ تون
لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۙ
البت رسولن مان آهين.
36:4
عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍؕ
سڌي رستي تي (آهين) .
36:5
تَنْزِيْلَ
(قرآن جو) لاهڻ آهي
الْعَزِيْزِ
(الله) غالب
الرَّحِيْمِۙ
مهربان وٽان.
36:6
لِتُنْذِرَ
جيئن تون ڊيڄارين
قَوْمًا
اهڙي قوم کي
مَّاۤ
(جو) نه
اُنْذِرَ
ڊيڄاريو ويو آهي
اٰبَآؤُهُمْ
انهن جي ابن ڏاڏن کي
فَهُمْ
تنهن ڪري اهي
غٰفِلُوْنَ
غافل آهن.
36:7
لَقَدْ
البت تحقيق
حَقَّ
ثابت ٿيو
الْقَوْلُ
(عذاب جو) قول
عَلٰۤى اَكْثَرِهِمْ
انهن جي گهڻن تي
فَهُمْ
تنهن ڪري اِهي
لَا
نه
يُؤْمِنُوْنَ
ٿا ايمان آڻن.
36:8
اِنَّا
بيشڪ
جَعَلْنَا
اسان وڌا
فِيْۤ اَعْنَاقِهِمْ
انهن جي ڳچين ۾
اَغْلٰلًا
ڳٽ
فَهِيَ
پوءِ اهي
اِلَى الْاَذْقَانِ
(انهن جي) کاڏين تائين (پيل ) اٿن
فَهُمْ
پوءِ اهي
مُّقْمَحُوْنَ
(ڄڻ ته) ڳاٽي ٽنگيل آهن.
36:9
وَ
۽
جَعَلْنَا
اسان بڻائي
مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ
انهن جي اڳيان
سَدًّا
هڪ آڙ
وَّ
۽
مِنْ خَلْفِهِمْ
انهن جي پويان (به)
سَدًّا
هڪ آڙ
فَاَغْشَيْنٰهُمْ۠
پوءِ اسان ڍڪيو انهن (جي اکين) کي
فَهُمْ
تنهن ڪري اهي
لَا يُبْصِرُوْنَ
(ڪجهه) نه ڏسندا.
36:10
وَ
۽
سَوَآءٌ
برابر آهي
عَلَيْهِمْ
انهن تي
ءَ
ڇا
اَنْذَرْتَهُمْ
تون ڊيڄارين انهن کي
اَمْ
يا
لَمْ
نه
تُنْذِرْ
تون ڊيڄارين
هُمْ
انهن کي
لَا
نه
يُؤْمِنُوْنَ
اهي ايمان آڻيندا.
36:11
اِنَّمَا
رڳو
تُنْذِرُ
تون ڊيڄاريندين
مَنِ
ان ماڻهو کي جيڪو
اتَّبَعَ
پيروي ڪري
الذِّكْرَ
نصيحت جي
وَ
۽
خَشِيَ
اهو ڊڄي
الرَّحْمٰنَ
رحمٰن کان
بِالْغَيْبِۚ
پرپٺ
فَبَشِّرْهُ
پوءِ تون خوشخبري ڏي ان کي
بِمَغْفِرَةٍ
بخشش جي
وَّ
۽
اَجْرٍ كَرِيْمٍ
عزت واري اجر جي.
36:12
اِنَّا نَحْنُ
بيشڪ اسان ئي
نُحْيِ
جياريون ٿا
الْمَوْتٰى
مئلن کي
وَ
۽
نَكْتُبُ
اسان لکون ٿا
مَا
جيڪي (چڱا يا بڇڙا ڪم)
قَدَّمُوْا
انهن اڳي موڪليا
وَ
۽
اٰثَارَهُمْۣؕ
انهن جا (ڇڏيل) نشان (به)
وَ
۽
كُلَّ شَيْءٍ
هر شيءِ
اَحْصَيْنٰهُ
اسان ڳڻي ڇڏيو ان کي
فِيْۤ اِمَامٍ مُّبِيْنٍؒ
ظاهر ڪتاب( لوح محفوظ) ۾.
36:13
وَ
۽
اضْرِبْ
تون بيان ڪر
لَهُمْ
انهن لاءِ
مَّثَلًا
هڪ مثال
اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ
ڳوٺ (انطاڪيه) وارن جو
اِذْ
جڏهن
جَآءَ
آيا
هَا
آيا ان (ڳوٺ) ۾
الْمُرْسَلُوْنَۚ
(الله جا) موڪليل (رسول).
36:14
اِذْ
جڏهن
اَرْسَلْنَاۤ
اسان موڪليا
اِلَيْهِمُ
انهن ڏانهن
اثْنَيْنِ
ٻه (پيغمبر)
فَكَذَّبُوْهُمَا۠
ته انهن ڪوڙو چيو انهن ٻنهن کي
فَعَزَّزْنَا
پوءِ اسان غلبو ڏنو (انهن کي)
بِثَالِثٍ
ٽئين (پيغمبر) سان
فَقَالُوْۤا
پوءِ (گڏجي) انهن چيو
اِنَّاۤ
بيشڪ اسان
اِلَيْكُمْ
توهان ڏي
مُّرْسَلُوْنَ
موڪليل آهيون.
36:15
قَالُوْا
انهن چيو
مَاۤ
ناهيو
اَنْتُمْ
توهان
اِلَّا
مگر
بَشَرٌ
ماڻهو
مِّثْلُنَاۙ
اسان جهڙا
وَ
۽
مَاۤ
نه
اَنْزَلَ
نازل ڪيو آهي
الرَّحْمٰنُ
رحمٰن
مِنْ شَيْءٍۙ
ڪجهه به
اِنْ
ناهيو
اَنْتُمْ
توهان
اِلَّا
مگر
تَكْذِبُوْنَ
ڪوڙ ٿا ڳالهايو.
36:16
قَالُوْا
انهن چيو
رَبُّنَا
اسان جو رب
يَعْلَمُ
ڄاڻي ٿو
اِنَّاۤ
(ته) بيشڪ اسان
اِلَيْكُمْ
توهان ڏي
لَمُرْسَلُوْنَ
پڪ سان موڪليل آهيون.
36:17
وَ
۽
مَا
ناهي
عَلَيْنَاۤ
اسان تي
اِلَّا
مگر
الْبَلٰغُ
(پيغام) پهچائڻ
الْمُبِيْنُ
پڌرو.
36:18
قَالُوْۤا
انهن چيو
اِنَّا
بيشڪ اسان
تَطَيَّرْنَا
نحوست سمجهي آهي
بِكُمْۚ
اوهان جي (اچڻ) ڪري
لَىِٕنْ
البت جيڪڏهن
لَّمْ
نه
تَنْتَهُوْا
توهان مڙندؤ
لَنَرْجُمَنَّكُمْ
ته ضرور اسان سنگسار ڪنداسين توهان کي
وَ
۽
لَيَمَسَّنَّكُمْ۠
البت ضرور پهچندو توهان کي
مِّنَّا
اسان جي طرفان
عَذَابٌ
عذاب
اَلِيْمٌ
دردناڪ.
36:19
قَالُوْا
انهن (پيغمبرن) چيو
طَآىِٕرُكُمْ
توهان جي نحوست
مَّعَكُمْؕ
توهان سان آهي
اَ
ڇا
ىِٕنْ
جيڪڏهن
ذُكِّرْتُمْؕ
توهان کي نصيحت ڪئي وڃي (ته اها نحوست آهي؟)
بَلْ
پر
اَنْتُمْ قَوْمٌ
توهان قوم آهيو
مُّسْرِفُوْنَ
حد کان لنگهندڙ.
36:20
وَ
۽
جَآءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ
آيو شهر جي پرئين پاسي کان
رَجُلٌ
هڪ ماڻهو
يَّسْعٰى
ڊوڙندو
قَالَ
ان چيو
يٰقَوْمِ
اي منهنجي قوم!
اتَّبِعُوا
توهان پيروي ڪريو
الْمُرْسَلِيْنَۙ
رسولن جي.