032 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 30 آيتون ۽ 3 رڪوع آھن
تحت اللفظ ۽ بامحاورہ سولو سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: مولانا عبدالسلام سومرو ايڊووڪيٽ
32:1
الٓمّٓۚ
الم.
32:2
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ
ڪتاب جو نازل ڪرڻ
لَا
(هن حال ۾ جو) ناهي
رَيْبَ
ڪوبه شڪ
فِيْهِ
ان ۾
مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَؕ
رب العالمين طرفان آهي.
32:3
اَمْ
ڇا
يَقُوْلُوْنَ
اهي چون ٿا
افْتَرٰىهُۚ
(ته) ان (پيغمبر) پاڻ گهڙيو ان کي
بَلْ
(ائين نه آهي) بلڪ
هُوَ
اهو
الْحَقُّ
سچو (آيل) آهي
مِنْ رَّبِّكَ
تنهنجي رب طرفان
لِتُنْذِرَ
جيئن تون ڊيڄارين
قَوْمًا
انهن ماڻهن کي
مَّاۤ
(جو) نه
اَتٰىهُمْ
آيو انهن وٽ
مِّنْ نَّذِيْرٍ
ڪو به ڊيڄاريندڙ
مِّنْ قَبْلِكَ
توکان اڳ
لَعَلَّهُمْ
من اهي
يَهْتَدُوْنَ
(سڌي) رستي تي اچن.
32:4
اَللّٰهُ
الله
الَّذِيْ
اهو آهي جنهن
خَلَقَ
پيداڪيو
السَّمٰوٰتِ
آسمانن کي
وَ
۽
الْاَرْضَ
زمين کي
وَ
۽
مَا
جيڪو ڪجهه
بَيْنَهُمَا
انهن ٻنهن جي وچ ۾ آهي
فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ
ڇهن ڏينهن ۾
ثُمَّ
پوءِ
اسْتَوٰى
اهو محڪم ٿيو
عَلَى الْعَرْشِؕ
عرش تي
مَا
ناهي
لَكُمْ
توهان لاءِ
مِّنْ دُوْنِهٖ
ان کانسواءِ
مِنْ وَّلِيٍّ
ڪو دوست
وَّ
۽
لَا
نڪي
شَفِيْعٍؕ
ڪوبه سفارشي
اَ
ڇا
فَلَا
پوءِ نه
تَتَذَكَّرُوْنَ
ٿا توهان نصيحت وٺو؟
32:5
يُدَبِّرُ
اهو بندوبست ڪري ٿو
الْاَمْرَ
ڪم جو
مِنَ السَّمَآءِ
آسمان کان
اِلَى الْاَرْضِ
زمين تائين
ثُمَّ
پوءِ
يَعْرُجُ
اهو (ڪم) چڙهندو
اِلَيْهِ
ان ڏانهن
فِيْ يَوْمٍ
هڪ ڏينهن ۾
كَانَ
(جو) آهي
مِقْدَارُهٗۤ
ان جو اندازو
اَلْفَ
هڪ هزار
سَنَةٍ
سال
مِّمَّا
ان (حساب) سان جيڪو
تَعُدُّوْنَ
توهان شمار ڪريو ٿا.
32:6
ذٰلِكَ
اهو
عٰلِمُ
ڄاڻندڙ آهي
الْغَيْبِ
غيب جو
وَ
۽
الشَّهَادَةِ
ظاهر جو
الْعَزِيْزُ
نهايت زبردست
الرَّحِيْمُۙ
رحم وارو آهي.
32:7
الَّذِيْۤ
اهو جنهن
اَحْسَنَ
ڀلو بڻايو
كُلَّ
هر
شَيْءٍ
شيءِ کي
خَلَقَهٗ
جنهن کي ان پيدا ڪيو
وَ
۽
بَدَاَ
شروع ڪيائين
خَلْقَ الْاِنْسَانِ
انسان جي پيدائش
مِنْ طِيْنٍۚ
گاري مان.
32:8
ثُمَّ
پوءِ
جَعَلَ
ان بڻايو
نَسْلَهٗ
ان جي نسل کي
مِنْ سُلٰلَةٍ
خلاصي (نطفي) مان
مِّنْ مَّآءٍ مَّهِيْنٍۚ
بي قدري پاڻي مان.
32:9
ثُمَّ
پوءِ
سَوّٰىهُ
ان صحيح سالم ڪيو ان (جي عضون) کي
وَ
۽
نَفَخَ
ڦوڪيائين
فِيْهِ
ان ۾
مِنْ رُّوْحِهٖ
پنهنجو روح
وَ
۽
جَعَلَ
ان (الله) بڻايا
لَكُمُ
توهان لاءِ
السَّمْعَ
ڪن
وَ
۽
الْاَبْصَارَ
اکيون
وَ
۽
الْاَفْـِٕدَةَؕ
دليون
قَلِيْلًا مَّا
(پر) ٿورڙو ئي
تَشْكُرُوْنَ
توهان شڪر ڪريو ٿا.
32:10
وَ
۽
قَالُوْۤا
انهن چيو
ءَ
ڇا
اِذَا
جڏهن
ضَلَلْنَا
اسان گم ٿي وينداسين
فِي الْاَرْضِ
زمين ۾؟
ءَ
ڇا
اِنَّا
بيشڪ اسان
لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍؕ۬
البت نئين پيدائش ۾ (ظاهر) ٿينداسين؟
بَلْ
بلڪ
هُمْ
اهي (ته)
بِلِقَآئِ رَبِّهِمْ
پنهنجي رب جي ملاقات جو
كٰفِرُوْنَ
انڪار ڪندڙ آهن.
32:11
قُلْ
چؤ
يَتَوَفّٰىكُمْ
فوت ڪندو توهان کي
مَّلَكُ الْمَوْتِ
موت جو فرشتو
الَّذِيْ
اهو جيڪو
وُكِّلَ
مقرر ڪيل آهي
بِكُمْ
توهان تي
ثُمَّ
پوءِ
اِلٰى رَبِّكُمْ
پنهنجي رب ڏانهن
تُرْجَعُوْنَؒ
توهان کي موٽايو ويندو.
32:12
وَ
۽
لَوْ
جيڪڏهن
تَرٰۤى
تون ڏسندين
اِذِ
جڏهن
الْمُجْرِمُوْنَ
ڏوهاري ماڻهو
نَاكِسُوْا
جهڪائيندڙ هوندا
رُءُوْسِهِمْ
پنهنجا مٿا
عِنْدَ رَبِّهِمْؕ
پنهنجي رب وٽ
رَبَّنَاۤ
(توکي عجب ٿيندو، چوندا ته) اي اسان جا رب!
اَبْصَرْنَا
اسان ڏٺو
وَ
۽
سَمِعْنَا
اسان ٻڌو
فَارْجِعْنَا
پوءِ (دنيا ڏي واپس) موٽاءِ اسان کي
نَعْمَلْ
(ته) اسان عمل ڪريون
صَالِحًا
چڱا
اِنَّا
بيشڪ اسان
مُوْقِنُوْنَ
يقين ڪندڙ آهيون.
32:13
وَ
۽
لَوْ
جيڪڏهن
شِئْنَا
اسان گهرون ها
لَاٰتَيْنَا
ته ڏيون ها
كُلَّ
هر
نَفْسٍ
نفس کي
هُدٰىهَا
سندس هدايت
وَ
۽
لٰكِنْ
پر
حَقَّ
ثابت ٿيو
الْقَوْلُ
قول (وعدو)
مِنِّيْ
منهنجي طرفان
لَاَمْلَـَٔنَّ
ته آءٌ ضرور ڀريندس
جَهَنَّمَ
جهنم کي
مِنَ الْجِنَّةِ
جنن مان
وَ
۽
النَّاسِ
انسانن (مان)
اَجْمَعِيْنَ
(انهن ئي) مڙني مان.
32:14
فَذُوْقُوْا
پوءِ توهان چکو (عذاب)
بِمَا
هن ڪري جو
نَسِيْتُمْ
توهان وساريو هو
لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ
پنهنجي هن (قيامت) ڏينهن جي ملڻ کي
اِنَّا
بيشڪ اسان (به)
نَسِيْنٰكُمْ
(اڄ) وساريو اوهان کي
وَ
۽
ذُوْقُوْا
توهان چکو
عَذَابَ الْخُلْدِ
هميشه جو عذاب
بِمَا
هن ڪري جو
كُنْتُمْ
هئا توهان
تَعْمَلُوْنَ
عمل ڪندا.
32:15
اِنَّمَا
رڳو
يُؤْمِنُ
ايمان آڻن ٿا
بِاٰيٰتِنَا
اسان جي آيتن تي
الَّذِيْنَ
اهي ماڻهو جو
اِذَا
جڏهن
ذُكِّرُوْا
انهن کي نصيحت ڪئي وڃي ٿي
بِهَا
انهن (آيتن) سان
خَرُّوْا
(ته) اهي ڪري پون ٿا
سُجَّدًا
سجدو ڪندي
وَّ
۽
سَبَّحُوْا
اهي پاڪائي بيان ڪن ٿا
بِحَمْدِ رَبِّهِمْ
پنهنجي رب جي تعريف سان
وَ
۽
هُمْ
اهي
لَا
نه
يَسْتَكْبِرُوْنَ۠ؑ
ٿا وڏائي ڪن.
32:16
تَتَجَافٰى
پري ٿين ٿا
جُنُوْبُهُمْ
انهن جا پاسا
عَنِ الْمَضَاجِعِ
سمهڻ جي هنڌ کان
يَدْعُوْنَ
اهي پڪارن ٿا
رَبَّهُمْ
پنهنجي رب کي
خَوْفًا
خوف
وَّ
۽
طَمَعًاٞ
اميد ڪندي
وَّ
۽
مِمَّا
ڪجهه ان مان جيڪو
رَزَقْنٰهُمْ
اسان رزق ڏنو انهن کي
يُنْفِقُوْنَ
اهي خرچ ڪن ٿا.
32:17
فَلَا
پوءِ نه
تَعْلَمُ
ٿو ڄاڻي
نَفْسٌ
ڪوبه ماڻهو
مَّاۤ
جيڪو
اُخْفِيَ
لڪايو ويو آهي
لَهُمْ
انهن لاءِ
مِّنْ قُرَّةِ
ٺار
اَعْيُنٍۚ
اکين جو
جَزَآءًۢ
بدلي (ڏيڻ لاءِ)
بِمَا
ان جو جيڪي
كَانُوْا
هئا اهي
يَعْمَلُوْنَ
عمل ڪندا.
32:18
اَ
ڇا
فَمَنْ
پوءِ اهو ماڻهو جيڪو
كَانَ
آهي
مُؤْمِنًا
مؤمن
كَمَنْ
ان ماڻهو جهڙو ٿي سگهي ٿو جو
كَانَ
آهي
فَاسِقًاؔؕ
فاسق؟
لَا
نه
يَسْتَوٗنَؐ
ٿا برابر ٿي سگهن .
32:19
اَمَّا
پر
الَّذِيْنَ
اهي ماڻهو جن
اٰمَنُوْا
ايمان آندو
وَ
۽
عَمِلُوا
انهن عمل ڪيا
الصّٰلِحٰتِ
چڱا
فَلَهُمْ
ته انهن لاءِ آهن
جَنّٰتُ
باغ
الْمَاْوٰى ٞ
رهڻ جا
نُزُلًۢا
بطور مهماني
بِمَا
بدلي (۾) ان جي جيڪي
كَانُوْا
هئا
يَعْمَلُوْنَ
اهي عمل ڪندا.
32:20
وَ
۽
اَمَّا
پر
الَّذِيْنَ
اهي ماڻهو جن
فَسَقُوْا
گناهه ڪيا
فَمَاْوٰىهُمُ
ته انهن جو ٺڪاڻو
النَّارُؕ
باهه آهي
كُلَّمَاۤ
جڏهن به
اَرَادُوْۤا
اهي ارادو ڪندا
اَنْ
هي ته
يَّخْرُجُوْا
اهي نڪرن
مِنْهَاۤ
ان مان
اُعِيْدُوْا
(ته) کين موٽايو ويندو
فِيْهَا
ان ۾
وَ
۽
قِيْلَ
چيو ويندو
لَهُمْ
انهن کي
ذُوْقُوْا
توهان چکو
عَذَابَ النَّارِ
باهه جو عذاب
الَّذِيْ
اهو جو
كُنْتُمْ
هئا توهان
بِهٖ
جنهن کي
تُكَذِّبُوْنَ
ڪوڙو ڪندا.