027 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 93 آيتون ۽ 7 رڪوع آھن
تحت اللفظ ۽ بامحاورہ سولو سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: مولانا عبدالسلام سومرو ايڊووڪيٽ
27:1
طٰسٓ۫
طس
27:2
تِلْكَ
هي
اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ
قرآن جون آيتون آهن
وَ
۽
كِتَابٍ مُّبِيْنٍۙ
کولي بيان ڪندڙ ڪتاب جون.
هُدًى
هدايت
وَّ
۽
بُشْرٰى
خوشخبري آهي
لِلْمُؤْمِنِيْنَ۠ۙ
مؤمنن لاءِ.
27:3
الَّذِيْنَ
(يعني) اهي ماڻهو جيڪي
يُقِيْمُوْنَ
قائم ڪن ٿا
الصَّلٰوةَ
نماز
وَ
۽
يُؤْتُوْنَ
ڏين ٿا
الزَّكٰوةَ
زڪوات
وَ
۽
هُمْ
اهي
بِالْاٰخِرَةِ
آخرت تي
هُمْ
اهي ئي
يُوْقِنُوْنَ
يقين رکن ٿا.
27:4
اِنَّ
بيشڪ
الَّذِيْنَ
اهي ماڻهو جيڪي
لَا
نه
يُؤْمِنُوْنَ
ٿا ايمان آڻن
بِالْاٰخِرَةِ
آخرت تي
زَيَّنَّا
اسان سينگاري ڪري ڏنا
لَهُمْ
انهن کي
اَعْمَالَهُمْ
سندن عمل
فَهُمْ
پوءِ اهي
يَعْمَهُوْنَؕ
ڀٽڪندا وتن ٿا.
27:5
اُولٰٓىِٕكَ
هي
الَّذِيْنَ
اهي ماڻهو آهن
لَهُمْ
جن لاءِ
سُوْٓءُ الْعَذَابِ
بڇڙو عذاب آهي
وَ
۽
هُمْ
اهي
فِي الْاٰخِرَةِ
آخرت ۾
هُمُ
اهي ئي
الْاَخْسَرُوْنَ
وڌيڪ نقصان وارا آهن.
27:6
وَ
۽
اِنَّكَ
بيشڪ توکي
لَتُلَقَّى
ڏنو وڃي ٿو
الْقُرْاٰنَ
(هي) قرآن
مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ
حڪمت واري ڄاڻندڙ طرفان.
27:7
اِذْ
جڏهن
قَالَ
چيو
مُوْسٰى
موسيٰ
لِاَهْلِهٖۤ
پنهنجي گهر وارن کي
اِنِّيْۤ
بيشڪ آءٌ
اٰنَسْتُ
ڏٺي آهي
نَارًاؕ
باهه
سَاٰتِيْكُمْ
اجهو آءٌ آڻيان ٿو اوهان وٽ
مِّنْهَا
ان مان
بِخَبَرٍ
ڪا خبر
اَوْ
يا
اٰتِيْكُمْ
آءٌ آڻيندس توهان وٽ
بِشِهَابٍ
ٽانڊو
قَبَسٍ
ٻرندڙ
لَّعَلَّكُمْ
جيئن اوهان
تَصْطَلُوْنَ
(پاڻ) سيڪيو.
27:8
فَلَمَّا
پوءِ جڏهن
جَآءَهَا
(موسيٰ) آيو ان وٽ
نُوْدِيَ
(ته) کيس سڏ ڪيو
اَنْۢ
ته
بُوْرِكَ
مبارڪ آهي
مَنْ
اهو جو
فِي النَّارِ
ان باهه (نور) ۾ آهي
وَ
۽
مَنْ
اهو جيڪو
حَوْلَهَاؕ
ان جي چوڌاري آهي
وَ
۽
سُبْحٰنَ
پاڪ آهي
اللّٰهِ
الله
رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
رب العالمين.
27:9
يٰمُوْسٰۤى
اي موسيٰ!
اِنَّهٗۤ اَنَا
بيشڪ آءٌ ئي آهيان
اللّٰهُ
الله
الْعَزِيْزُ
نهايت غالب
الْحَكِيْمُۙ
حڪمت وارو.
27:10
وَ
۽
اَلْقِ
تون اڇلاءِ
عَصَاكَؕ
پنهنجي لٺ
فَلَمَّا
پوءِ جڏهن
رَاٰهَا
ان (موسيٰ) ڏٺو ان کي
تَهْتَزُّ
(ته) اها چُري پئي
كَاَنَّهَا
ڄڻ ته اها
جَآنٌّ
نانگ آهي
وَّلّٰى
(ته) اهو ڦريو
مُدْبِرًا
پٺي ڏئي ڪري
وَّ
۽
لَمْ
نه
يُعَقِّبْؕ
ان پوئتي ڏٺو
يٰمُوْسٰى
(الله فرمايو) اي موسيٰ!
لَا
نه
تَخَفْ۫
تون ڊڄ
اِنِّيْ
بيشڪ
لَا
نه
يَخَافُ
ڊڄندا آهن
لَدَيَّ
مون وٽ
الْمُرْسَلُوْنَۗۖ
رسول.
27:11
اِلَّا
مگر
مَنْ
جنهن
ظَلَمَ
ظلم ڪيو
ثُمَّ
پوءِ
بَدَّلَ
ان بدلي ۾ ڪئي
حُسْنًۢا
چڱائي
بَعْدَ
پويان
سُوْٓءٍ
بڇڙائي جي
فَاِنِّيْ
ته بيشڪ آءٌ
غَفُوْرٌ
بخشڻهار
رَّحِيْمٌ
رحم وارو آهيان.
27:12
وَ
۽
اَدْخِلْ
تون وجهه
يَدَكَ
پنهنجو هٿ
فِيْ جَيْبِكَ
پنهنجي گريبان ۾
تَخْرُجْ
(ته) اهو نڪرندو
بَيْضَآءَ
اڇو (چمڪندڙ ٿي)
مِنْ غَيْرِ سُوْٓءٍ۫
بنا ڪنهن عيب جي
فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ
(هي انهن) نون نشانين (معجزن) مان آهن
اِلٰى فِرْعَوْنَ
(جنهن سان موڪليو ويو هو توکي) فرعون ڏانهن
وَ
۽
قَوْمِهٖؕ
ان جي قوم ڏانهن
اِنَّهُمْ
بيشڪ اهي
كَانُوْا
آهن
قَوْمًا
ماڻهو
فٰسِقِيْنَ
نافرمان.
27:13
فَلَمَّا
پوءِ جڏهن
جَآءَتْهُمْ
آيا انهن وٽ
اٰيٰتُنَا
اسان جا معجزا
مُبْصِرَةً
چٽا
قَالُوْا
(ته) انهن چيو
هٰذَا
هي (ته)
سِحْرٌ
جادو آهي
مُّبِيْنٌۚ
پڌرو.
27:14
وَ
۽
جَحَدُوْا
انهن انڪار ڪيو
بِهَا
انهن جو
وَ
هوڏانهن
اسْتَيْقَنَتْهَاۤ
يقين ڪيو هو انهن جو
اَنْفُسُهُمْ
سندن دلين
ظُلْمًا
ظلم
وَّ
۽
عُلُوًّاؕ
تڪبر کان
فَانْظُرْ
پوءِ ڏس ته
كَيْفَ
ڪيئن
كَانَ
ٿيو
عَاقِبَةُ
انجام
الْمُفْسِدِيْنَؒ
فساد ڪرڻ وارن جو؟
27:15
وَ
۽
لَقَدْ
البت تحقيق
اٰتَيْنَا
اسان ڏنو
دَاوٗدَ
داؤد
وَ
۽
سُلَيْمٰنَ
سليمان کي
عِلْمًاۚ
(هڪ خاص) علم
وَ
۽
قَالَا
انهن ٻنهن چيو
الْحَمْدُ
سڀ تعريفون
لِلّٰهِ
الله لاءِ آهن
الَّذِيْ
جنهن
فَضَّلَنَا
فضيلت ڏني اسان کي
عَلٰى كَثِيْرٍ
گهڻن تي
مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ
پنهنجن ٻانهن مان.
27:16
وَ
۽
وَرِثَ
وارث ٿيو
سُلَيْمٰنُ
سليمان
دَاوٗدَ
داؤد جو
وَ
۽
قَالَ
ان چيو
يٰۤاَيُّهَا النَّاسُ
اي ماڻهوؤ!
عُلِّمْنَا
اسان کي سيکاري وئي آهي
مَنْطِقَ
ٻولي
الطَّيْرِ
پکين جي
وَ
۽
اُوْتِيْنَا
اسان کي ڏنو ويو آهي
مِنْ كُلِّ شَيْءٍؕ
(ضرورت جي) سڀ ڪنهن شيءِ مان
اِنَّ
بيشڪ
هٰذَا
هي
لَهُوَ
البت اهو
الْفَضْلُ
(الله جو) فضل آهي
الْمُبِيْنُ
پڌرو.
27:17
وَ
۽
حُشِرَ
گڏ ڪيو ويو
لِسُلَيْمٰنَ
سليمان لاءِ
جُنُوْدُهٗ
ان جو لشڪر
مِنَ الْجِنِّ
جنن مان
وَ
۽
الْاِنْسِ
انسانن (مان)
وَ
۽
الطَّيْرِ
پکين (مان)
فَهُمْ
پوءِ اهي
يُوْزَعُوْنَ
(قطارن لاءِ ) الڳ الڳ بيهاريا (ترتيب ڏنا) ويندا هئا.
27:18
حَتّٰۤى
تان جو
اِذَاۤ
جڏهن
اَتَوْا
اهي آيا
عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ
ڪِولين جي ميدان تي
قَالَتْ
(ته) چيو
نَمْلَةٌ
هڪ ڪِول
يّٰۤاَيُّهَا النَّمْلُ
اي ڪِوليون!
ادْخُلُوْا
توهان داخل ٿيو
مَسٰكِنَكُمْۚ
پنهنجن ٻرڙن ۾
لَا
نه
يَحْطِمَنَّكُمْ
چيٿاڙي توهان کي
سُلَيْمٰنُ
سليمان
وَ
۽
جُنُوْدُهٗۙ
ان جو لشڪر
وَ
جڏهن ته
هُمْ
اهي
لَا
بي
يَشْعُرُوْنَ
خبري ۾ هوندا.
27:19
فَتَبَسَّمَ
پوءِ اهو مرڪيو
ضَاحِكًا
کلندي
مِّنْ قَوْلِهَا
ان (ڪِول) جي ڳالهه کان
وَ
۽
قَالَ
چيو
رَبِّ
اي منهنجا رب!
اَوْزِعْنِيْۤ
تون توفيق ڏي مون کي
اَنْ
ته
اَشْكُرَ
آءٌ شڪر ڪريان
نِعْمَتَكَ
تنهنجي (ان) نعمت جو
الَّتِيْۤ
جيڪا
اَنْعَمْتَ
تو انعام ڪئي
عَلَيَّ
مون تي
وَ
۽
عَلٰى وَالِدَيَّ
منهنجي ماءُ پيءُ تي
وَ
۽
اَنْ
هي ته
اَعْمَلَ
آءٌ عمل ڪريان
صَالِحًا
چڱو
تَرْضٰىهُ
(جو) تون راضي ٿئين ان کان
وَ
۽
اَدْخِلْنِيْ
تون داخل ڪر مون کي
بِرَحْمَتِكَ
پنهنجي رحمت سان
فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ
پنهنجي ڀلارن ٻانهن ۾.
27:20
وَ
۽
تَفَقَّدَ
ان جاچ ڪئي
الطَّيْرَ
پکين جي
فَقَالَ
ته چيائين
مَا
ڇا آهي
لِيَ
مون کي
لَاۤ اَرَى
جو آءٌ نه ٿو ڏسان
الْهُدْهُدَۖٞ
هد هد کي
اَمْ
يا
كَانَ
آهي اهو
مِنَ الْغَآىِٕبِيْنَ۠
غير حاضرن مان؟