002 surah
ھي سورة مَدَنِیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 286 آيتون ۽ 40 رڪوع آھن
تحت اللفظ ۽ بامحاورہ سولو سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: مولانا عبدالسلام سومرو ايڊووڪيٽ
2:1
الٓمّٓۚ
الم.
2:2
ذٰلِكَ
هي
الْكِتٰبُ
ڪتاب آهي
لَا
ناهي
رَيْبَۛۖۚ
ڪوبه شڪ
فِيْهِۛۚ
ان ۾
هُدًى
هدايت آهي
لِّلْمُتَّقِيْنَ۠ۙ
(الله کان) ڊڄندڙن لاءِ.
2:3
الَّذِيْنَ
اهي ماڻهو جيڪي
يُؤْمِنُوْنَ
ايمان آڻن ٿا
بِالْغَيْبِ
اڻ ڏٺي تي
وَ
۽
يُقِيْمُوْنَ
اهي قائم ڪن ٿا
الصَّلٰوةَ
نماز
وَ
۽
مِمَّا
ان مان جيڪو
رَزَقْنٰهُمْ
اسان رزق ڏنو انهن کي
يُنْفِقُوْنَۙ
اهي (الله ڪارڻ) خرچ ڪن ٿا.
2:4
وَ
۽
الَّذِيْنَ
اهي ماڻهو جيڪي
يُؤْمِنُوْنَ
ايمان آڻن ٿا
بِمَاۤ
ان تي جيڪو
اُنْزِلَ
نازل ڪيو ويو
اِلَيْكَ
توڏي (اي رسول!)
وَ
۽
مَاۤ
جيڪو
اُنْزِلَ
نازل ڪيو ويو
مِنْ قَبْلِكَۚ
تو کان اڳ
وَ
۽
بِالْاٰخِرَةِ
آخرت تي
هُمْ
اهي ئي ماڻهو
يُوْقِنُوْنَؕ
يقين رکن ٿا.
2:5
اُولٰٓىِٕكَ
اهي ماڻهو
عَلٰى هُدًى
هدايت تي آهن
مِّنْ رَّبِّهِمْۗ
پنهنجي رب طرفان
وَ
۽
اُولٰٓىِٕكَ هُمُ
اهي ئي ماڻهو
الْمُفْلِحُوْنَ
ڪامياب آهن.
2:6
اِنَّ
بيشڪ
الَّذِيْنَ
جن ماڻهن
كَفَرُوْا
ڪفر ڪيو
سَوَآءٌ
برابر آهي
عَلَيْهِمْ
انهن تي
ءَ
جو
اَنْذَرْتَهُمْ۠
تون ڊيڄارين انهن کي
اَمْ
يا
لَمْ
نه
تُنْذِرْهُمْ
ڊيڄارين انهن کي
لَا
نه
يُؤْمِنُوْنَ
ايمان آڻيندا.
2:7
خَتَمَ
مُهر هنئي
اللّٰهُ
الله
عَلٰى قُلُوْبِهِمْ
انهن جي دلين تي
وَ
۽
عَلٰى سَمْعِهِمْؕ
انهن جي ڪنن تي
وَ
۽
عَلٰۤى اَبْصَارِهِمْ
انهن جي اکين تي
غِشَاوَةٌٞ
پردو آهي
وَّ
۽
لَهُمْ
انهن لاءِ
عَذَابٌ
عذاب آهي
عَظِيْمٌؒ
وڏو.
2:8
وَ
۽
مِنَ النَّاسِ
ڪي ماڻهو (اهي آهن)
مَنْ
جيڪي
يَّقُوْلُ
چون ٿا
اٰمَنَّا
اسان ايمان آندو
بِاللّٰهِ
الله تي
وَ
۽
بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ
آخرت جي ڏينهن تي
وَ
جڏهن ته
مَا
ناهن
هُمْ
اهي
بِمُؤْمِنِيْنَۘ
ايمان آڻيندڙ.
2:9
يُخٰدِعُوْنَ
اهي دوکو ٿا ڏين
اللّٰهَ
الله کي
وَ
۽
الَّذِيْنَ
انهن ماڻهن کي جن
اٰمَنُوْاۚ
ايمان آندو
وَ
۽
مَا
نه
يَخْدَعُوْنَ
ٿا اهي دوکو ڏين
اِلَّاۤ
مگر
اَنْفُسَهُمْ
پاڻ کي
وَ
۽
مَا
نه
يَشْعُرُوْنَؕ
ٿا اهي سمجهن.
2:10
فِيْ قُلُوْبِهِمْ
انهن جي دلين ۾
مَّرَضٌۙ
(ڪفر جي) بيماري آهي
فَزَادَهُمُ اللّٰهُ
پوءِ الله وڌايو انهن کي
مَرَضًاۚ
بيماري ۾
وَ
۽
لَهُمْ
انهن لاءِ
عَذَابٌ
عذاب آهي
اَلِيْمٌۢۙ۬
ڏکوئيندڙ
بِمَا
هن ڪري جو
كَانُوْا
هئا اهي
يَكْذِبُوْنَ
ڪوڙ ڳالهائيندا.
2:11
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
قِيْلَ
چيو وڃي ٿو
لَهُمْ
انهن کي
لَا
نه
تُفْسِدُوْا
توهان فساد وجهو
فِي الْاَرْضِۙ
ملڪ ۾
قَالُوْۤا
(ته) چون ٿا
اِنَّمَا نَحْنُ
اسان ته رڳو
مُصْلِحُوْنَ
سڌارو ڪندڙ آهيون.
2:12
اَلَاۤ
خبردار
اِنَّهُمْ هُمُ
بيشڪ اهي ئي آهن
الْمُفْسِدُوْنَ
فساد وجهندڙ
وَ
۽
لٰكِنْ
پر
لَّا
نه
يَشْعُرُوْنَ
ٿا سمجهن.
2:13
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
قِيْلَ
چيو وڃي ٿو
لَهُمْ
انهن کي
اٰمِنُوْا
توهان ايمان آڻيو
كَمَاۤ
جيئن
اٰمَنَ
ايمان آندو
النَّاسُ
ماڻهن
قَالُوْۤا
(ته) اهي چون ٿا
اَنُؤْمِنُ
ڇا اسين ايمان آڻيون
كَمَاۤ
جيئن
اٰمَنَ
ايمان آندو
السُّفَهَآءُؕ
بي سمجهن
اَلَاۤ
خبردار
اِنَّهُمْ هُمُ
بيشڪ اهي ئي آهن
السُّفَهَآءُ
بي سمجهه
وَ لٰكِنْ
۽ پر
لَّا
نه
يَعْلَمُوْنَ
ٿا ڄاڻن.
2:14
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
لَقُوا
اهي گڏجن ٿا
الَّذِيْنَ
انهن ماڻهن سان جن
اٰمَنُوْا
ايمان آندو
قَالُوْۤا
(ته) چون ٿا
اٰمَنَّاۖۚ
اسان ايمان آندو
وَ
۽
اِذَا
جڏهن
خَلَوْا
اڪيلا ٿين ٿا
اِلٰى
طرف
شَيٰطِيْنِهِمْۙ
پنهنجن سردارن جي
قَالُوْۤا
(ته) چون ٿا
اِنَّا
بيشڪ اسان
مَعَكُمْۙ
توهان سان گڏ آهيون
اِنَّمَا نَحْنُ
اسان ته رڳو
مُسْتَهْزِءُوْنَ۠
مسخريون ٿا ڪريون.
2:15
اَللّٰهُ
الله
يَسْتَهْزِئُ
مسخري ٿو ڪري
بِهِمْ
انهن سان
وَ
۽
يَمُدُّهُمْ
ڇڪي ٿو انهن کي
فِيْ طُغْيَانِهِمْ
سندن سرڪشيءَ ۾
يَعْمَهُوْنَ
اهي ڀٽڪندا رهن ٿا.
2:16
اُولٰٓىِٕكَ
اِهي
الَّذِيْنَ
اُهي ماڻهو آهن جن
اشْتَرَوُا
خريد ڪيو
الضَّلٰلَةَ
گمراهيءَ کي
بِالْهُدٰى۪
هدايت جي بدلي
فَمَا
پوءِ نه
رَبِحَتْ
نفعو ڏنو
تِّجَارَتُهُمْ
سندن واپار
وَ
۽
مَا
نڪي
كَانُوْا
ٿيا اهي
مُهْتَدِيْنَ
هدايت وارا.
2:17
مَثَلُهُمْ
انهن جو مثال
كَمَثَلِ
ان (ماڻهوءَ) جهڙو آهي
الَّذِي
جنهن
اسْتَوْقَدَ
ٻاري
نَارًاۚ
باهه
فَلَمَّاۤ
پوءِ جڏهن
اَضَآءَتْ
ان (باهه)روشن ڪيو
مَا
(ان کي) جيڪو
حَوْلَهٗ
ان جي آسپاس آهي
ذَهَبَ
(ته) کڻي ويو
اللّٰهُ
الله
بِنُوْرِهِمْ
انهن جي روشني
وَ
۽
تَرَكَهُمْ
ڇڏيائين انهن کي
فِيْ ظُلُمٰتٍ
انڌيرن ۾ (جو)
لَّا
نه
يُبْصِرُوْنَ
پيا اهي ڏسن.
2:18
صُمٌّۢ
(اهي) ٻوڙا آهن
بُكْمٌ
گونگا آهن
عُمْيٌ
انڌا آهن
فَهُمْ
پوءِ اُهي
لَا
نه
يَرْجِعُوْنَۙ
موٽندا.
2:19
اَوْ
يا
كَصَيِّبٍ
(ان جو مثال )زوردار مينهن وانگر آهي
مِّنَ السَّمَآءِ
(جيڪو) آسمان کان (وسيو) آهي
فِيْهِ
ان ۾
ظُلُمٰتٌ
اونداهيون
وَّ
۽
رَعْدٌ
گاج
وَّ
۽
بَرْقٌۚ
وڄ (آهي)
يَجْعَلُوْنَ
اهي وجهن ٿا
اَصَابِعَهُمْ
پنهنجون آڱريون
فِيْۤ اٰذَانِهِمْ
پنهنجي ڪنن ۾
مِّنَ الصَّوَاعِقِ
ڪڙڪن جي ڪري
حَذَرَ الْمَوْتِؕ
مرڻ جي ڀؤ کان
وَ
۽
اللّٰهُ
الله
مُحِيْطٌۢ
گهيرو ڪندڙ آهي
بِالْكٰفِرِيْنَ
ڪافرن کي.
2:20
يَكَادُ
ذري گهٽ آهي
الْبَرْقُ
وڄ
يَخْطَفُ
(جو) جهٽي
اَبْصَارَهُمْؕ
سندن اکين کي
كُلَّمَاۤ
جڏهن به
اَضَآءَ
اها روشني ڪري
لَهُمْ
انهن لاءِ
مَّشَوْا
(ته) اهي هلن ٿا
فِيْهِۙۗ
ان (جي روشني) ۾
وَ
۽
اِذَاۤ
جڏهن
اَظْلَمَ
اوندهه ڪري ٿي
عَلَيْهِمْ
انهن تي
قَامُوْاؕ
(ته) اهي بيهن ٿا
وَ
۽
لَوْ
جيڪڏهن
شَآءَ
گهري ها
اللّٰهُ
الله
لَذَهَبَ
ته نِئين ها
بِسَمْعِهِمْ
انهن جا ڪن
وَ
۽
اَبْصَارِهِمْؕ
انهن جون اکيون
اِنَّ
بيشڪ
اللّٰهَ
الله
عَلٰى
مٿان
كُلِّ
هر
شَيْءٍ
شيءِ جي
قَدِيْرٌؒ
سگهه رکندڙ آهي.