012 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 111 آيتون ۽ 12 رڪوع آھن
تحت اللفظ ۽ بامحاورہ سولو سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: مولانا عبدالسلام سومرو ايڊووڪيٽ
12:1
الٓرٰ۫
الر
تِلْكَ
هي
اٰيٰتُ
آيتون آهن
الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ۫
پڌري ڪتاب جون.
12:2
اِنَّاۤ
بيشڪ اسان
اَنْزَلْنٰهُ
نازل ڪيو ان کي
قُرْءٰنًا
قرآن
عَرَبِيًّا
عربي (ٻولي ۾)
لَّعَلَّكُمْ
من توهان
تَعْقِلُوْنَ
سمجهو.
12:3
نَحْنُ
اسان
نَقُصُّ
بيان ڪيون ٿا
عَلَيْكَ
توتي
اَحْسَنَ
بهترين
الْقَصَصِ
بيان
بِمَاۤ اَوْحَيْنَاۤ
پنهنجي وحي ڪرڻ سان
اِلَيْكَ
توڏي
هٰذَا
هي
الْقُرْاٰنَۖۗ
قرآن
وَ
جڏهن ته
اِنْ
پڪ سان
كُنْتَ
هئين تون
مِنْ قَبْلِهٖ
انهيءَ کان اڳ
لَمِنَ الْغٰفِلِيْنَ
البت بي خبرن مان.
12:4
اِذْ
(ياد ڪر) جڏهن
قَالَ
چيو
يُوْسُفُ
يوسف
لِاَبِيْهِ
پنهنجي پيءُ کي
يٰۤاَبَتِ
اي منهنجا ابا!
اِنِّيْ
بيشڪ مون
رَاَيْتُ
ڏٺو (خواب ۾)
اَحَدَ عَشَرَ
يارهن
كَوْكَبًا
تارن کي
وَّ
۽
الشَّمْسَ
سج کي
وَ
۽
الْقَمَرَ
چنڊ کي
رَاَيْتُهُمْ
مون ڏٺو انهن کي
لِيْ
پنهنجي لاءِ
سٰجِدِيْنَ
سجدو ڪندي.
12:5
قَالَ
ان (يعقوب) چيو
يٰبُنَيَّ
اي پٽڙا!
لَا
نه
تَقْصُصْ
بيان ڪجانءِ
رُءْيَاكَ
پنهنجو خواب
عَلٰۤى اِخْوَتِكَ
پنهنجن ڀائرن تي
فَيَكِيْدُوْا
نه ته اهي رٿيندا
لَكَ
تو لاءِ
كَيْدًاؕ
(بري) رٿ
اِنَّ
بيشڪ
الشَّيْطٰنَ
شيطان
لِلْاِنْسَانِ
انسانن لاءِ آهي
عَدُوٌّ
دشمن
مُّبِيْنٌ
پڌرو.
12:6
وَ
۽
كَذٰلِكَ
اهڙي طرح
يَجْتَبِيْكَ
چونڊيندو توکي
رَبُّكَ
تنهنجو رب
وَ
۽
يُعَلِّمُكَ
سيکاريندو توکي
مِنْ تَاْوِيْلِ
تعبير ڪرڻ
الْاَحَادِيْثِ
ڳالهين (خوابن) جي
وَ
۽
يُتِمُّ
اهو پورو ڪندو
نِعْمَتَهٗ
پنهنجي نعمت
عَلَيْكَ
توتي
وَ
۽
عَلٰۤى اٰلِ يَعْقُوْبَ
آل يعقوب تي
كَمَاۤ
جيئن
اَتَمَّهَا
ان پورو ڪيو ان کي
عَلٰۤى اَبَوَيْكَ
تنهنجي ابي ڏاڏي تي
مِنْ قَبْلُ
هن کان اڳ
اِبْرٰهِيْمَ
ابراهيم
وَ
۽
اِسْحٰقَؕ
اسحاق (تي)
اِنَّ
بيشڪ
رَبَّكَ
تنهنجو رب
عَلِيْمٌ
ڄاڻندڙ
حَكِيْمٌؒ
حڪمت وارو آهي.
12:7
لَقَدْ
البت تحقيق
كَانَ
آهن
فِيْ يُوْسُفَ
يوسف ۾
وَ
۽
اِخْوَتِهٖۤ
ان جي ڀائرن (جي قصي ۾)
اٰيٰتٌ
نشانيون
لِّلسَّآىِٕلِيْنَ
پڇا ڪندڙن لاءِ.
12:8
اِذْ
جڏهن
قَالُوْا
انهن (پاڻ ۾) چيو
لَيُوْسُفُ
البت يوسف
وَ
۽
اَخُوْهُ
ان جو ڀاءُ (بن يامين)
اَحَبُّ
وڌيڪ پيارا آهن
اِلٰۤى اَبِيْنَا
اسان جي پيءُ کي
مِنَّا
اسان کان
وَ
حالانڪ
نَحْنُ
اسان
عُصْبَةٌؕ
هڪ (طاقتور) جماعت آهيون
اِنَّ
بيشڪ
اَبَانَا
اسان جو ابو
لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنِ نِۚ ۖ
البت پڌري غلطي ۾ آهي.
12:9
اقْتُلُوْا
توهان قتل ڪريو
يُوْسُفَ
يوسف کي
اَوِ
يا
اطْرَحُوْهُ
اڇلايو ان کي
اَرْضًا
ڪنهن زمين ۾
يَّخْلُ
(ته) خالي ٿئي
لَكُمْ
توهان لاءِ
وَجْهُ
منهن
اَبِيْكُمْ
توهان جي پيءُ جو
وَ
۽
تَكُوْنُوْا
توهان ٿيو
مِنْۢ بَعْدِهٖ
ان کان پوءِ
قَوْمًا صٰلِحِيْنَ
نيڪ صالح ماڻهو.
12:10
قَالَ
چيو
قَآىِٕلٌ
هڪ چوندڙ
مِّنْهُمْ
انهن مان
لَا
نه
تَقْتُلُوْا
توهان قتل ڪريو
يُوْسُفَ
يوسف کي
وَ
۽
اَلْقُوْهُ
توهان اڇليو ان کي
فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّ
کوهه جي تري ۾
يَلْتَقِطْهُ
(ته) کڻي وڃي ان کي
بَعْضُ السَّيَّارَةِ
ڪو واٽهڙو قافلو
اِنْ
جيڪڏهن
كُنْتُمْ
آهيو توهان
فٰعِلِيْنَ
ڪرڻ وارا (ته ائين ڪريو) .
12:11
قَالُوْا
انهن چيو
يٰۤاَبَانَا
اي اسان جا ابا!
مَا لَكَ
ڇا ٿيو آهي توکي
لَا
(جو) نه
تَاْمَنَّا
ٿو تون امين سمجهين اسان کي
عَلٰى يُوْسُفَ
يوسف تي
وَ
حالانڪ
اِنَّا
پڪ سان اسان
لَهٗ
ان جا
لَنٰصِحُوْنَ
البت خيرخواهه آهيون؟
12:12
اَرْسِلْهُ
تون موڪل ان کي
مَعَنَا
اسان سان گڏ
غَدًا
سڀاڻي
يَّرْتَعْ
ته اهو کائي پيئي
وَ
۽
يَلْعَبْ
کيڏي ڪُڏي
وَ
۽
اِنَّا
پڪ سان اسان
لَهٗ
ان جي
لَحٰفِظُوْنَ
ضرور حفاظت ڪنداسين.
12:13
قَالَ
(يعقوب) چيو
اِنِّيْ
بيشڪ مون کي
لَيَحْزُنُنِيْۤ
البت ڳڻتيءَ ۾ ٿي وجهي
اَنْ
هي (ڳالهه) ته
تَذْهَبُوْا بِهٖ
توهان وٺي وڃو ان کي
وَ
۽
اَخَافُ
آءٌ ڊڄان ٿو
اَنْ
متان
يَّاْكُلَهُ
کائي ان کي
الذِّئْبُ
بگهڙ
وَ
هن حال ۾ ته
اَنْتُمْ
توهان
عَنْهُ
ان کان
غٰفِلُوْنَ
بي خبر هجو.
12:14
قَالُوْا
انهن چيو
لَىِٕنْ
ته جيڪڏهن
اَكَلَهُ
کاڌو ان کي
الذِّئْبُ
بگهڙ
وَ
هيڏانهن
نَحْنُ
اسان
عُصْبَةٌ
هڪ (طاقتور) جماعت هوندي (به)
اِنَّاۤ
بيشڪ اسان
اِذًا
ان وقت
لَّخٰسِرُوْنَ
پڪ سان نقصان وارا هونداسين.
12:15
فَلَمَّا
پوءِ جڏهن
ذَهَبُوْا بِهٖ
اهي وٺي ويا ان کي
وَ
۽
اَجْمَعُوْۤا
اهي هڪراءِ ٿيا
اَنْ
هي ته
يَّجْعَلُوْهُ
اهي وجهن ان کي
فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّۚ
کوهه جي تري ۾
وَ
۽
اَوْحَيْنَاۤ
اسان وحي ڪئي
اِلَيْهِ
ان ڏانهن
لَتُنَبِّئَنَّهُمْ
(ته) تون ضرور خبر ڏيندين انهن کي
بِاَمْرِهِمْ هٰذَا
سندن هن ڪم جي
وَ
جڏهن ته
هُمْ
اهي
لَا
نه
يَشْعُرُوْنَ
سڃاڻيندا هوندا.
12:16
وَ
۽
جَآءُوْۤ
اهي آيا
اَبَاهُمْ
پنهنجي پيءُ وٽ
عِشَآءً
سومهڻيءَ مهل
يَّبْكُوْنَؕ
روئندا
12:17
قَالُوْا
انهن چيو
يٰۤاَبَانَاۤ
اي اسان جا ابا!
اِنَّا
بيشڪ
ذَهَبْنَا
اسان وياسين
نَسْتَبِقُ
(۽) ڊوڙڻ جو مقابلو ڪرڻ لڳاسين
وَ
۽
تَرَكْنَا
اسان ڇڏيو
يُوْسُفَ
يوسف کي
عِنْدَ مَتَاعِنَا
پنهنجي سامان وٽ
فَاَكَلَهُ
ته کائي ويو ان کي
الذِّئْبُۚ
بگهڙ
وَ
۽
مَاۤ
ناهين
اَنْتَ
تون
بِمُؤْمِنٍ
يقين ڪندڙ
لَّنَا
اسان (جي ڳالهه) تي
وَ لَوْ
۽ توڻي جو
كُنَّا
هجون اسان
صٰدِقِيْنَ
سچا.
12:18
وَ
۽
جَآءُوْ
(هڻي) آيا
عَلٰى قَمِيْصِهٖ
ان (يوسف) جي چولي تي
بِدَمٍ
رت
كَذِبٍؕ
ڪوڙو
قَالَ
(يعقوب) چيو (ائين ناهي)
بَلْ
پر
سَوَّلَتْ
گهڙي آهي
لَكُمْ
توهان لاءِ
اَنْفُسُكُمْ
توهان جي نفس
اَمْرًاؕ
(اها) ڳالهه
فَصَبْرٌ
پوءِ صبر ڪرڻ ئي
جَمِيْلٌؕ
چڱو آهي
وَ
۽
اللّٰهُ
الله (ئي کان)
الْمُسْتَعَانُ
مدد گهري وڃي ٿي
عَلٰى مَا
ان تي جيڪو
تَصِفُوْنَ
توهان بيان ڪريو ٿا.
12:19
وَ
۽
جَآءَتْ
آيو
سَيَّارَةٌ
قافلو
فَاَرْسَلُوْا
پوءِ انهن موڪليو
وَارِدَهُمْ
پنهنجي پاڻي ڀرڻ واري کي
فَاَدْلٰى
پوءِ ان وڌو
دَلْوَهٗؕ
پنهنجو ڏول
قَالَ
(ته) ان چيو
يٰبُشْرٰى
واهه واهه خوشخبري آهي
هٰذَا
هي (ته)
غُلٰمٌؕ
ڇوڪرو آهي
وَ
۽
اَسَرُّوْهُ
انهن سانڍي ڇڏيو ان کي
بِضَاعَةًؕ
واپار جو مال ڪري
وَ
۽
اللّٰهُ
الله
عَلِيْمٌۢ
ڄاڻندڙ آهي
بِمَا
ان کي جيڪو
يَعْمَلُوْنَ
اهي ڪن پيا.
12:20
وَ
۽
شَرَوْهُ
انهن وڪيو ان کي
بِثَمَنٍۭ
ساڻ رقم
بَخْسٍ
ٿوري جي
دَرَاهِمَ مَعْدُوْدَةٍۚ
(يعني) ڳڻيل ڪجهه درهمن ۾
وَ
۽
كَانُوْا
هئا اهي
فِيْهِ
(قيمت) ۾
مِنَ الزَّاهِدِيْنَؒ
بي رغبت.