107 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 7 آيتون ۽ 1 رڪوع آھن
تحت اللفظ ۽ بامحاورہ سولو سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: مولانا عبدالسلام سومرو ايڊووڪيٽ
107:1
اَرَءَيْتَ
(اي نبي!) ڀلا تو ڏٺو
الَّذِيْ
ان ماڻهوءَ کي جيڪو
يُكَذِّبُ
ڪوڙ و چوي ٿو
بِالدِّيْنِؕ
حساب (جي ڏينهن) کي؟
107:2
فَذٰلِكَ
پوءِ هي
الَّذِيْ
اهو (ماڻهو) آهي جيڪو
يَدُعُّ
ڌڪا ڏي ٿو
الْيَتِيْمَۙ
يتيم کي.
107:3
وَ
۽
لَا
نه
يَحُضُّ
ٿو اهو شوق ڏياري
عَلٰى طَعَامِ
(ٻين کي) کاڌي کارائڻ تي
الْمِسْكِيْنِؕ
مسڪين کي.
107:4
فَوَيْلٌ
پوءِ تباهي آهي
لِّلْمُصَلِّيْنَ۠ۙ
(انهن) نمازين لاءِ.
107:5
الَّذِيْنَ
جيڪي
هُمْ
اهي
عَنْ صَلَاتِهِمْ
پنهنجي نماز کان
سَاهُوْنَۙ
غافل آهن.
107:6
الَّذِيْنَ
جيڪي
هُمْ
اهي
يُرَآءُوْنَۙ
ڏيکاءُ ٿا ڪن.
107:7
وَ
۽
يَمْنَعُوْنَ
اهي روڪن ٿا
الْمَاعُوْنَؒ
استعمال جون ننڍڙيون شيون به.